As aldeas de lousa do Courel: Unha Galicia que parece doutro tempo

Aldeas de lousa do Courel

Hai lugares nos que a paisaxe parece que quedou atrapada no tempo. No Courel, montañas, soutos e pequenos ríos gardan tamén a historia das persoas que aprenderon a vivir nesta contorna e a construir as súas aldeas cos materiais que tiñan ao seu alcance.

Froxán, Seceda ou Vilamor son algúns dos mellores exemplos.

Cando a montaña marca o xeito de construir

No Courel, construir significaba adaptarse ao relevo, ao clima e aos recursos da contorna.

As aldeas medran seguindo as formas do terreo, con casas agrupadas e pequenas rúas que soben e baixan entre as montañas. A lousa, abundante na zona, converteuse nun dos elementos fundamentais da arquitectura tradicional, presente nos muros e, sobre todo, nos tellados.

Froxán: unha aldea que conserva a súa esencia

Se hai unha aldea que permite entender esta relación entre arquitectura e paisaxe, esa é Froxán.

Situada no concello de Folgoso do Courel, conserva casas e construcións tradicionais agrupadas arredor de estreitas rúas empedradas que se adaptan ao terreo. A aldea está declarada Ben de Interese Cultural pola súa importancia etnográfica.

Ao seu redor aparecen soutos centenarios, parcelas de cultivo e prados. Aquí, a natureza non é un escenario separado da aldea: forma parte da súa propia historia.

Seceda e Vilamor: dúas formas de descubrir O Courel

Seceda conserva tamén a esencia da arquitectura tradicional courelá, baseada na pedra, a madeira e a lousa. Rodeada de vexetación e soutos de castiñeiros, percorrer as súas rúas permite comprender como as casas se integraban no territorio e como cada elemento respondía ás necesidades da comunidade.

En Vilamor, as casas de cachotaría de lousa, os tellados do mesmo material e as balconadas de madeira volven mostrar esa adaptación á montaña. Ademais, os camiños da contorna permiten achegarse á fervenza de Vilamor, ao río Lor e ás paisaxes que rodean a aldea.

Un patrimonio feito de pequenas cousas

A arquitectura tradicional do Courel non se limita ás casas. Ao longo da paisaxe aparecen sequeiros, alvarizas, fornos, hórreos e outras construcións vinculadas ao traballo agrícola e gandeiro.

Son pequenas pegadas dunha forma de vida na que a montaña marcaba os ritmos do día a día e boa parte do necesario se obtiña do propio territorio.

Unha Galicia que aínda podemos percorrer

Quizais o máis especial do Courel sexa que esta arquitectura non vive separada da paisaxe. As casas seguen a formar parte das aldeas, os soutos rodean os camiños e as montañas continúan sendo o gran escenario natural deste territorio.

Percorrer Froxán, Seceda ou Vilamor é achegarse a unha forma de vida que soubo adaptarse durante xeracións a un dos territorios máis singulares de Galicia.

Se buscas unha Galicia tranquila, de camiños estreitos, bosques, pedra e lousa, O Courel agárdate.

Anímaste a descubrir esta Galicia que parece doutro tempo?

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *