<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Vigo &#8211; Turismo de Galicia</title>
	<atom:link href="https://blog.turismo.gal/tag/vigo/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://blog.turismo.gal</link>
	<description>Blog</description>
	<lastBuildDate>Fri, 24 Feb 2023 11:21:13 +0000</lastBuildDate>
	<language>es</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.2</generator>

<image>
	<url>/wp-content/uploads/2022/01/cropped-Logo_Marca_Galicia-1-32x32.png</url>
	<title>Vigo &#8211; Turismo de Galicia</title>
	<link>https://blog.turismo.gal</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>5 imprescindibles se visitas Vigo: Alameda, O Berbés, Monte do Castro, Porta do Sol, Mercado da Pedra</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/5-imprescindibles-se-visitas-vigo-alameda-o-berbes-monte-do-castro-porta-do-sol-mercado-da-pedra/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/5-imprescindibles-se-visitas-vigo-alameda-o-berbes-monte-do-castro-porta-do-sol-mercado-da-pedra/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 24 Feb 2023 11:21:13 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Destinos]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">/?p=14322</guid>

					<description><![CDATA[Vigo é a cidade máis poboada de Galicia, cun dos maiores portos pesqueiros do mundo. Tamén é coñecida polas Illas Cíes, paraíso incluídas no Parque Nacional das Illas Atláticas de &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Vigo é a cidade máis poboada de Galicia, cun dos maiores portos pesqueiros do mundo. Tamén é coñecida polas Illas Cíes, paraíso incluídas no Parque Nacional das Illas Atláticas de Galicia; a ría e a súa riqueza biolóxica e gastronómica; os seus montes; a industria; o Celta&#8230; Mais, se queremos coñecela máis de cerca, meténdonos no espírito da cidade, hai polo menos cinco lugares de visita obrigada:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Na praza de Compostela, na zona do Ensanche de Vigo, onde hai un par de séculos construíronse os edificios máis significativos da cidade, hai un parque moi acolledor, pequeno, clásico: a </span><b>Alameda.</b><span style="font-weight: 400;"> Foi levantado a finais do século XIX sobre terreo gañado ao mar, converténdose no primeiro parque urbano público da cidade.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ten un paseo central con vexetación centenaria arredor, entre a que destacan magnolias, camelias e araucarias. No centro, unha fonte cunha boa variedade de chorros e luces nocturnas. Hai dúas fontes máis, cara a cada extremo do paseo. E, como andamos de esculturas? Pois, arredor da fonte central, hai tres obras de Camilo Nogueira</span><i><span style="font-weight: 400;"> (Despedida, Maternidade</span></i><span style="font-weight: 400;"> e </span><i><span style="font-weight: 400;">Paz)</span></i><span style="font-weight: 400;"> e unha estatua de Méndez Núñez, de Agustín Querol. Tamén hai un caracol, unha hiena, un cisne, obra de José Luis Medina.</span></p>
<p><img fetchpriority="high" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14318 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375.jpg 1080w" sizes="(max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A zona é parcialmente peonil, e ten moito edificio histórico arredor: a casa Yáñez de Pacewicz, o edificio de Correos de Gómez Román, ou a casa de Prudencio Nandín de Jenaro de la Fuente, por exemplo. Para redondear o paseo, nada mellor que achegarse ao mar ou a algún dos moitos locais de hostalaría da zona.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Vaiamos deste barrio señorial a outro máis popular, onde está a orixe da potencia pesqueira que é Vigo: </span><b>O Berbés.</b><span style="font-weight: 400;"> Comezou sendo un grupo de casas de pescadores extramuros, na zona antigamente coñecida como Ribeira. Daquela aquí estaba o porto de San Xulián, sobre o areal, e o mar chegaba ás casas. Nas fotos antigas vese ben como avanza até os aos soportais. Neles deixábanse as dornas e as gamelas e limpabanse e amañabanse as redes, secaba o peixe e construíanse os aparellos de pesca.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Desde logo, o que vemos hoxe non ten nada que ver coas estampas do pasado. Despois do Ensanche, das ampliacións, da desaparición do barrio mariñeiro e da súa deterioración, parece que pouco a pouco se vai recuperando a zona, coa rehabilitación dalgúns edificios, como o destinado á sede da universidade ou o albergue de peregrinos do Camiño portugués pola costa.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Se no Berbés está a orixe do Vigo pesqueiro, no alto da cidade, no </span><b>monte do Castro,</b><span style="font-weight: 400;"> están os primeiros asentamentos castrexos que se coñecen, de cando Vigo era Vicus. Este monte ten un pouco de todo. Para empezar, é un luxo dar un paseo por sendas naturais entre as árbores no mesmo centro da cidade. Tamén hai parques infantís, pista de patinaxe e skate e circuíto para bicis que simula as rúas a pequena escala, con semáforos e todo. Na aba oeste, como nunha viaxe no tempo, podemos visitar os restos do xacemento castrexo e a reconstrución de tres edificacións. Ademais de todo isto, no cumio consérvase a fortaleza do século XVII que, xunto co castelo de San Sebastián e a muralla, defendía a cidade.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dentro da fortaleza, desde o alto de todo, podemos asomarnos a varios miradoiros que dominan a cidade, e gozar do xardín e o estanque. A zona está salpicada de esculturas, algunhas de animais, outras de homenaxe (a Curros, a Martín Códax&#8230;) e, xusto á entrada da fortaleza, as áncoras e os canóns recuperados na ría.</span></p>
<p><img decoding="async" class="aligncenter wp-image-14319 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391.jpg 1080w" sizes="(max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Por último, na aba do monte que da á praza do Rei, hai unha escalinata que nos leva a unha cruz tan xigante como polémica.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Outro lugar que hai que coñecer de Vigo é a </span><b>Porta do Sol. </b><span style="font-weight: 400;">A porta? Onde está a porta? Parece ser que no pasado aquí estaba unha das portas da cidade, e de aí ven o nome. Hoxe hai sol, se hai, pero de porta nada. Hai </span><i><span style="font-weight: 400;">Sereo </span></i><span style="font-weight: 400;">desde 1991, obra de Leiro, que parece que espera o momento axeitado para lanzarse ao mar pola rúa Carral abaixo.</span></p>
<p><img decoding="async" class="aligncenter wp-image-14316 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338.jpg 1080w" sizes="(max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A Porta do Sol é unha zona de moito ambiente, que une o centro co casco Vello. É un centro de reunión, con moita hostalaría e a confluencia das rúas máis comerciais, como a do Príncipe, e a zona das fundacións, teatros, bancos, hoteis.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Arredor dela hai obras arquitectónicas salientables do modernismo vigués, como o edificio Pardo Labarta, de Jenaro de la Fuente e o Siméon, de Gómez Román.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Doutra banda, se xa era punto neurálxico de celebracións como a festa da Reconquista, os concertos, etc&#8230; coa recente peonalización, o ritmo da festa seguro que vai a máis.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Se desde a Porta do Sol camiñamos rumbo ao casco Vello, cara ao mar, damos co famoso </span><b>Mercado da Pedra, </b><span style="font-weight: 400;">un clásico lendario de Vigo. A actividade comercial empeza na zona no século XIX, en principio como mercado provisional, até que se foi consolidando. Máis adiante, coa posguerra, a escaseza, e tan preto do porto&#8230; Sí, un pouco de contrabando sí que había. Co paso do tempo converteuse nun reclamo turístico por este motivo mais, hoxe en día, tranformouse nun centro de outlet, totalmente legal, con bos prezos nas mellores marcas.</span></p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14317 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w.jpg 1080w" sizes="auto, (max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A poucos pasos do mercado agárdanos a rúa das Ostras, en realidade rúa Pescadería onde, á vista do público, prepáranse as frescas ostras de Arcade. E, en todo o barrio da Pedra, por suposto, locais de hostalaría do Vigo de sempre.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/5-imprescindibles-se-visitas-vigo-alameda-o-berbes-monte-do-castro-porta-do-sol-mercado-da-pedra/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>5 imprescindibles si visitas Vigo: Alameda, O Berbés, monte de O Castro, Puerta del Sol, Mercado de A Pedra</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/5-imprescindibles-si-visitas-vigo-alameda-o-berbes-monte-de-o-castro-puerta-del-sol-mercado-de-a-pedra/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/5-imprescindibles-si-visitas-vigo-alameda-o-berbes-monte-de-o-castro-puerta-del-sol-mercado-de-a-pedra/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 24 Feb 2023 11:19:11 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Destinos]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">/?p=14320</guid>

					<description><![CDATA[Vigo es la ciudad más poblada de Galicia, con uno de los mayores puertos pesqueros del mundo. También es conocida por las islas Cíes, incluidas en el Parque Nacional de &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Vigo es la ciudad más poblada de Galicia, con uno de los mayores puertos pesqueros del mundo. También es conocida por las islas Cíes, incluidas en el Parque Nacional de las Illas Atlánticas de Galicia y paraíso natural; la ría y su riqueza biológica y gastronómica; sus montes; la industria; el Celta&#8230; Pero, si queremos conocerla más de cerca, metiéndonos en el espíritu de la ciudad, hay por lo menos cinco lugares de visita obligada:</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">En la plaza de Compostela, en la zona del Ensanche de Vigo, donde hace un par de siglos se construyeron los edificios más significativos de la ciudad, hay un parque muy acogedor, pequeño, clásico: la</span><b> Alameda. </b><span style="font-weight: 400;">Fue levantado a finales del siglo XIX sobre un terreno ganado al mar, convirtiéndose en el primer parque urbano público de la ciudad.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Tiene un paseo central con vegetación centenaria alrededor, entre la que destacan magnolias, camelias y araucarias. En el centro, una fuente con una buena variedad de chorros y luces nocturnas. Hay dos fuentes más, hacia cada extremo del paseo. Y, ¿cómo andamos de esculturas? Pues, alrededor de la fuente central, hay tres obras de Camilo Nogueira (Despedida, Maternidad y Paz) y una estatua de Méndez Núñez, de Agustín Querol. También hay un caracol, una hiena, un cisne, obra de José Luis Medina.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La zona es parcialmente peatonal, y tiene mucho edificio histórico alrededor: la casa Yáñez de Pacewicz, el edificio de Correos de Gómez Román, o la casa de Prudencio Nandín de Jenaro de la Fuente, por ejemplo. Para redondear el paseo, nada mejor que acercarse al mar o a alguno de los muchos locales de hostelería de la zona.</span></p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14318 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_375.jpg 1080w" sizes="auto, (max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Vayamos de este barrio señorial a otro más popular, donde está el origen de la potencia pesquera que es Vigo: </span><b>O Berbés.</b><span style="font-weight: 400;"> Empezó siendo un grupo de casas de pescadores extramuros, en la zona antiguamente conocida como Ribeira. Por aquel entonces aquí estaba el puerto de San Xulián, sobre el arenal, y el mar llegaba a las casas. En las fotos antiguas bien se ve cómo avanza hasta los soportales. En ellos se dejaban las embarcaciones y se limpiaban y reparaban las redes, se secaba el pescado y se construían los instrumentos de pesca.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Desde luego, lo que vemos hoy no tiene nada que ver con las estampas del pasado. Después del Ensanche, de las ampliaciones, de la desaparición del barrio marinero y de su deterioro, parece que poco a poco se va recuperando la zona y cada vez se rehabilitan más edificios, como el destinado a la sede de la universidad o el albergue de peregrinos del Camino portugués por la costa. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Si en O Berbés está el origen del Vigo pesquero, en lo alto de la ciudad, en el </span><b>monte de O Castro, </b><span style="font-weight: 400;">están los primeros asentamientos castreños que se conocen, de cuando Vigo era Vicus. Este monte tiene un poco de todo. Para empezar, es un lujo dar un paseo por sendas naturales entre los árboles en el mismo centro de la ciudad. También hay parque infantil, pista de patinaje y skate y circuito para bicis que simula las calles a pequeña escala, con semáforos y todo. En la ladera oeste, como en un viaje en el tiempo, podemos visitar los restos del yacimiento castreño y la reconstrucción de tres edificaciones. Además de todo esto, en la cima se conserva la fortaleza del siglo XVII que, junto con el castillo de San Sebastián y la muralla, defendía la ciudad.</span></p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14319 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_391.jpg 1080w" sizes="auto, (max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dentro de la fortaleza, desde lo alto de todo, podemos asomarnos a varios miradores con estupendas vistas, y disfrutar del jardín y del estanque. La zona está salpicada de esculturas, algunas de animales, otras de homenaje (a Curros, a Martín Códax&#8230;) y, justo a la entrada de la fortaleza, las anclas y los cañones recuperados de la ría.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Por último, en la ladera del monte que da a la plaza del Rey, hay una escalinata que nos lleva a una cruz tan gigante como polémica.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Otro sitio que hay que conocer de Vigo es la </span><b>Puerta del Sol.</b><span style="font-weight: 400;"> ¿La puerta? ¿Dónde está la puerta? Parece que en el pasado aquí estaba una de las puertas de la ciudad, y de ahí viene el nombre. Hoy hay sol, si hay, pero de puerta nada. Hay </span><i><span style="font-weight: 400;">Sireno</span></i><span style="font-weight: 400;"> desde 1991, obra de Leiro, que parece que espera el momento oportuno para lanzarse al mar por la calle Carral abajo.</span></p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14316 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-turgalicia_338.jpg 1080w" sizes="auto, (max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La Puerta del Sol es una zona de ambientazo, que une el centro con el Casco Vello. Es un centro de reunión, con mucha hostelería y confluencia de las calles más comerciales, como la del Príncipe, y las de las fundaciones, teatros, bancos, hoteles.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Alrededor de ella hay obras arquitectónicas destacadas del modernismo vigués, como el edificio Pardo Labarta, de Jenaro de la Fuente, o el Simeón, de Gómez Román.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Por otra parte, si ya era punto neurálgico de celebraciones como la fiesta de la Reconquista, los conciertos, etc&#8230; con la reciente peatonalización, el ritmo de la fiesta seguro que va a más.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Si desde la Puerta del Sol caminamos rumbo al casco viejo, hacia el mar, damos con el famoso </span><b>Mercado de A Pedra,</b><span style="font-weight: 400;"> un clásico legendario de Vigo. La actividad comercial empieza en la zona en el siglo XIX, en principio como mercado provisional, hasta que se fue consolidando. Más adelante, con la posguerra, la escasez, y tan cerca del puerto.. Sí, un poco de estraperlo sí que había. Con el paso del tiempo se convirtió en un reclamo turístico por este motivo pero, hoy en día, se ha transformado en un centro de outlet, totalmente legal, con buenos precios en las mejores marcas.</span></p>
<p><img loading="lazy" decoding="async" class="aligncenter wp-image-14317 size-large" src="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-1024x1024.jpg" alt="" width="735" height="735" srcset="/wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-1024x1024.jpg 1024w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-300x300.jpg 300w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-150x150.jpg 150w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w-768x768.jpg 768w, /wp-content/uploads/2023/02/Vigo-w.jpg 1080w" sizes="auto, (max-width: 735px) 100vw, 735px" /></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A pocos pasos del mercado nos espera la calle de las Ostras, en realidad calle de la Pescadería, donde, a la vista del público, se preparan las frescas ostras de Arcade. Y, en todo el barrio de A Pedra, por supuesto, locales de hostelería del Vigo de siempre. </span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/5-imprescindibles-si-visitas-vigo-alameda-o-berbes-monte-de-o-castro-puerta-del-sol-mercado-de-a-pedra/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>O Cable Inglés e o pasado telegráfico de Vigo</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/o-cable-ingles-e-o-pasado-telegrafico-de-vigo/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/o-cable-ingles-e-o-pasado-telegrafico-de-vigo/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Nov 2021 15:32:45 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Historia]]></category>
		<category><![CDATA[Cable Inglés]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://blog.turismo.gal/?p=13198</guid>

					<description><![CDATA[Este (“O Cable Inglés») é o nome popular que levou á Eastern Telegraph Company, empresa que, desde 1873 e até 1969 conectou Vigo con Inglaterra e o mundo mediante cable &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Este (“O Cable Inglés») é o nome popular que levou á </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph Company</span></i><span style="font-weight: 400;">, empresa que, desde 1873 e até 1969 conectou Vigo con Inglaterra e o mundo mediante cable submarino telegráfico. O feito de que O Cable Inglés escollese Vigo como lugar para asentarse marcou a historia da cidade, que se converteu nun centro de comunicacións vital para a xestión do extensísimo imperio colonial británico. Máis tarde estableceríase tamén na cidade o homónimo xermano da </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph</span></i><span style="font-weight: 400;">: “O Cable Alemán” (que contaba cunha rede moita máis pequena cá da competencia). Voltando ao tema: as oficinas do Cable Inglés tiveron enderezo nas rúas Real, do Príncipe, Velázquez Moreno, e por último, na Praza de Compostela. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A empresa que fixo isto todo posible, a </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph Company</span></i><span style="font-weight: 400;">, foi fundada no ano de 1872 polo magnate escocés John Pender co obxectivo de comunicar Inglaterra (dende Porthcurno, en Cornualles) con América do Sur, África, Asia e Oceanía. Vigo foi escollido para ser o punto máis próximo á metrópole da maioría das liñas da compañía británica, de maneira que todos os cablegramas que chegaban a Londres seguindo esa rede mundial levaban o encabezado de «VIA-VIGO», ou VIA-VIGO-</span><i><span style="font-weight: 400;">algo máis </span></i><span style="font-weight: 400;">(VIA-VIGO-LISBOA, VIA-VIGO-MALTA-BOMBAY. . .).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A primeira liña telegráfica submarina de Galicia uniu a cidade coa veciña illa de San Simón no ano de 1863, dez anos antes de que se tendesen os cables ingleses Vigo-Porthcurno e Vigo-Carcavelos (Portugal). Isto fixo de Vigo o primeiro porto español con comunicacións telegráficas internacionais. A finais de século, en 1896, instalábase na cidade o Cable Alemán, nome popular da </span><i><span style="font-weight: 400;">Deutsche Atlantische Telegraphengesellschaft</span></i><span style="font-weight: 400;">. Esta compañía non tiña unha rede de tanta calidade como a inglesa, pero a súa chegada a Vigo consolidou o interese estratéxico da cidade como centro de comunicacións a nivel mundial. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Esta importancia estratéxica converteu Vigo nun niño de espías na primeira metade do século XX, especialmente durante Segunda Guerra Mundial (1939-1945), a pesar de que daquela ambas oficinas telegráficas estivesen pechadas (os ingleses cortaran os cables dos alemáns e viceversa). Proba do valor das informacións obtidas no Vigo de inicios dos 40 é o feito de que R. Mann, xefe das oficinas do Cable Inglés durante a guerra recibiu a Orde do Imperio Británico co remate do conflito polo seu traballo para o Servizo de Intelixenza de dito país.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A chegada de estranxeiros para traballar nas oficinas do </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph</span></i><span style="font-weight: 400;"> tivo unha grande influencia na cultura da cidade de finais de século XIX, pois estes británicos viñan cos seus costumes e divertimentos con eles: fundaron un dos primeiros clubes de fútbol en solo español, o </span><i><span style="font-weight: 400;">Exiles</span></i><span style="font-weight: 400;"> (“exiliados”), e levantaron clubes sociais e residencias para empregados; trouxeron tamén consigo o tenis e o billar. Varios deles (ingleses, máis tamén alemáns), casaron e ficaron en Galicia. Nos exteriores do Cable Inglés había un reloxo que os vigueses empregaban coma guía para axustar os seus propios, dicindo que “levo a hora do Cable”. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph</span></i><span style="font-weight: 400;">, e en menor medida a </span><i><span style="font-weight: 400;">Deutsche Atlantische Telegraphengesellschaft</span></i><span style="font-weight: 400;"> foron chaves para o crecemento e a proxección internacional do porto e cidade de Vigo, que foi durante cen anos un centros internacional de comunicacións. O impacto destas compañías estranxeiras tamén foi cultural; Vigo convertiuse nunha cidade cosmopolita, das primeiras de España en recibir as novas modas europeas. Testemuña deste período son o os  xardíns comemorativos do Cable, inaugurados no 2014. Atópanse no porto, no lugar onde antes se almacenaba o cable coaxial telefónico (aquel que substituíra ao cable telegráfico, e que a súa vez foi substituído pola actual fibra óptica). Nos xardíns atrae todas as miradas un enorme silo carregado de cable, que conta con carteis que explican o pasado telegráfico da cidade, que falan desa época na que grande parte das comunicacións mundiais eran VIA-VIGO.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/o-cable-ingles-e-o-pasado-telegrafico-de-vigo/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>El Cable Inglés y el pasado telegráfico de Vigo</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/el-cable-ingles-y-el-pasado-telegrafico-de-vigo/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/el-cable-ingles-y-el-pasado-telegrafico-de-vigo/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Nov 2021 15:10:10 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Cultura]]></category>
		<category><![CDATA[Exposiciones]]></category>
		<category><![CDATA[Historia]]></category>
		<category><![CDATA[Cable Inglés]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://blog.turismo.gal/?p=13196</guid>

					<description><![CDATA[Este (“El Cable Inglés”) es el nombre popular de la Eastern Telegraph Company, empresa que, entre 1873 y 1969 conectó Vigo con Inglaterra y el mundo mediante cable submarino telegráfico. &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Este (“El Cable Inglés”) es el nombre popular de la </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph Company</span></i><span style="font-weight: 400;">, empresa que, entre 1873 y 1969 conectó Vigo con Inglaterra y el mundo mediante cable submarino telegráfico. El hecho de que el Cable Inglés escogiese Vigo como lugar para asentarse marcó la historia de la ciudad, que se convirtió en un centro de comunicaciones vital para la gestión del extensísimo imperio colonial británico. Más tarde se estableció también en la ciudad el homónimo germano de la </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph</span></i><span style="font-weight: 400;">: “El Cable Alemán” (que contaba con una red mucho más pequeña que la de la competencia). Volviendo al tema: las oficinas del Cable Inglés tuvieron local en las calles Real, de Príncipe, Velázquez Moreno, y por último, en la Plaza de Compostela.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La empresa que hizo todo esto posible, la </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph Company</span></i><span style="font-weight: 400;">, fue fundada en 1872 por el magnate escocés John Pender con el objetivo de comunicar Inglaterra (desde Porthcurno, en Cornualles) con América del Sur, África, Asia y Oceanía. Vigo fue escogido para ser el punto más próximo a la metrópolis de la mayoría de las líneas de la compañía británica, de forma que todos los cablegramas que llegaban a Londres siguiendo esa red mundial llevaban el encabezado “VIA-VIGO”, o VIA-VIGO-</span><i><span style="font-weight: 400;">algo más </span></i><span style="font-weight: 400;">(VIA-VIGO-LISBOA, VIA-VIGO-MALTA-BOMBAY. . .).</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La primera línea telegráfica submarina de Galicia unió la ciudad con la vecina isla de San Simón en 1863, diez años antes de que se tendiesen los cables ingleses Vigo-Porthcurno y Vigo-Carcavelos (Portugal). Esto hizo de Vigo el primer puerto español con comunicaciones telegráficas internacionales. A finales de siglo, en 1896, se instalaba en la ciudad el Cable Alemán, nombre popular de la </span><i><span style="font-weight: 400;">Deutsche Atlantische Telegraphengesellschaft</span></i><span style="font-weight: 400;">. Esta compañía no tenía una red de tanta calidad como la inglesa, pero su llegada a Vigo consolidó el interés estratégico de la ciudad como centro de comunicaciones a nivel mundial. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Esta importancia estratégica convirtió Vigo en un nido de espías en la primera mitad del siglo XX, especialmente durante la Segunda Guerra Mundial (1939-1945), a pesar de que en aquel entonces ambas oficinas estuviesen inactivas (los ingleses habían cortado los cables de los alemanes y viceversa). Prueba del valor de las informaciones obtenidas en el Vigo de inicios de los 40 es el hecho de que R. Mann, jefe de las oficinas del Cable Inglés durante la guerra recibió la Orden del Imperio Británico al finalizar el conflicto por su trabajo para el Servicio de Inteligencia de dicho país. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La llegada de extranjeros para trabajar en las oficinas de la </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph </span></i><span style="font-weight: 400;">tuvo una gran influencia en la cultura de la ciudad de finales del siglo XIX, pues estos británicos venían con sus costumbres y divertimientos: fundaron uno de los primeros clubs de fútbol en suelo español, el </span><i><span style="font-weight: 400;">Exiles </span></i><span style="font-weight: 400;">(“exiliados”), y levantaron clubs sociales y residencias para empleados; también trajeron consigo el tenis y el billar. Varios de ellos (ingleses, pero también alemanes), se casaron y se establecieron en Galicia. En los exteriores del Cable Inglés había un reloj que los vigueses utilizaban como guía para ajustar los suyos propios, diciendo que “llevo la hora del cable”.  </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La </span><i><span style="font-weight: 400;">Eastern Telegraph</span></i><span style="font-weight: 400;">, y en menor medida la </span><i><span style="font-weight: 400;">Deutsche Atlantische Telegraphengesellschaft</span></i><span style="font-weight: 400;"> fueron clave para el crecimiento y la proyección internacional del puerto y ciudad de Vigo, que fue durante cien años uno de los centros internacional de comunicaciones. El impacto de estas compañías extranjeras también fue cultural; Vigo se convirtió en una ciudad cosmopolita, de las primeras de España en recibir las nuevas modas europeas. Testimonio de este período son el silo y los jardines conmemorativos del Cable, inaugurados en el 2014. Se encuentran en el puerto, en el lugar donde antes se almacenaba el cable coaxial telefónico (ese que sustituyó al cable telegráfico, y que a su vez fue sustituido por la actual fibra óptica). En los jardines atrae todas las miradas un enorme silo cargado de cable, que cuenta con carteles que explican el pasado telegráfico de la ciudad, que hablan de esa época en la que gran parte de las comunicaciones mundiales eran VIA-VIGO.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/el-cable-ingles-y-el-pasado-telegrafico-de-vigo/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>7</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>O legado de Asorey nas rúas de Galicia</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/o-legado-de-asorey-nas-ruas-de-galicia/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/o-legado-de-asorey-nas-ruas-de-galicia/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Mar 2021 12:35:14 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Arte]]></category>
		<category><![CDATA[Cultura]]></category>
		<category><![CDATA[Historia]]></category>
		<category><![CDATA[A Coruña]]></category>
		<category><![CDATA[Cambados]]></category>
		<category><![CDATA[Cangas]]></category>
		<category><![CDATA[Estatuas para a Escola Naval]]></category>
		<category><![CDATA[francisco Asorey]]></category>
		<category><![CDATA[Galicia]]></category>
		<category><![CDATA[Lalín]]></category>
		<category><![CDATA[Lugo]]></category>
		<category><![CDATA[Marín]]></category>
		<category><![CDATA[Mondariz]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Cabanillas e homenaxe a Asorey]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a García Barbón]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Manuel Barreiro Cabanelas]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Manuel Curros Enríquez]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Soage]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento ao alcalde López Pérez]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento ao médico Rodríguez]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento ao Pai Feijóo]]></category>
		<category><![CDATA[Monumentos a Loriga e a Aller]]></category>
		<category><![CDATA[Monumentos a San Francisco e o Sagrado Corazón]]></category>
		<category><![CDATA[Pontevedra]]></category>
		<category><![CDATA[Samos]]></category>
		<category><![CDATA[Santiago de Compostela]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://blog.turismo.gal/?p=12607</guid>

					<description><![CDATA[Centenares de pezas escultóricas poboan Galicia lembrando a personaxes e acontecementos históricos e convertendo rúas e prazas en auténticos museos ao aire libre. Forman un catálogo artístico que se nutriu &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Centenares de pezas escultóricas poboan Galicia lembrando a personaxes e acontecementos históricos e convertendo rúas e prazas en auténticos museos ao aire libre. Forman un catálogo artístico que se nutriu do talento de ducias de creadores de épocas e estilos moi diversos. Entre todos eles destaca especialmente polo recoñecemento que tivo xa na súa época e pola influencia que tivo entre os seus contemporáneos e entre creadores posteriores Francisco Asorey. O artista nado en Cambados o 4 de marzo de 1889 e falecido en Compostela en 1961 (os seus restos repousan no Panteón de Galegos Ilustres) está considerado como un dos creadores que máis importancia tiveron na renovación da escultura española no século XX. Ademais, deixounos un importante legado artístico que nos permite seguir a súa pegada por boa parte de Galicia e descubrir a un bo puñado de personalidades.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Santiago de Compostela</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumentos a San Francisco e o Sagrado Corazón</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A cidade na que pasou boa parte da súa vida garda varias das obras de Francisco Asorey. A máis visible e importante é o monumento a San Francisco de Asís no que o escultor estivo a traballar entre os anos 1925 e 1930 para conmemorar o sétimo centenario da morte do santo italiano. A escultura está situada fronte á fachada do mosteiro que o propio santo mandara construír a comezos do século XIII en Compostela tras peregrinar para visitar a tumba do Apóstolo. Ademais, no patio do colexio Compañía de María pódese ver unha escultura do Sagrado Corazón de Jesús esculpida por Asorey no ano 1940.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Lalín</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumentos a Loriga e a Aller</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dúas son as obras de Asorey que garda o municipio de Lalín, aínda que neste caso e a diferenza das compostelás, non se trata de creacións relixiosas, senón de dúas pezas ideadas para homenaxear a dúas destacadas personalidades da capital da comarca do Deza. A primeira, datada no ano 1933, está dedicada ao aviador Joaquín Loriga, famoso por formar parte na Escuadrilla Elcano que completou un “raid” aéreo entre Madrid e Filipinas en 1926 e por ser un dos pioneiros de aviación en Galicia (1927). Os seus veciños iniciaran unha subscrición popular para regalarlle un aeroplano, pero tras a súa tráxica morte nun accidente aéreo en Madrid optaron por empregar o diñeiro para erixirlle un monumento, que foi encargado a Asorey e inaugurado en 1933. Xa a finais dos anos 50 o talento do escultor volvería ser reclamado desde Lalín para  inmortalizar en pedra a outro ilustre lalinense, o matemático, sacerdote e astrónomo Ramón María Aller Ulloa.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>A Coruña</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Manuel Curros Enríquez</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A xestación do impoñente monumento co que a cidade da Coruña lembra ao escritor e xornalista Manuel Curros Enríquez prolongouse por espazo de case tres décadas e estivo marcada por diversos problemas. O falecemento de varios membros importantes da Real Academia Galega (entidade promotora da homenaxe), as dúbidas sobre a localización do monumento, o feito de que o primeiro concurso de ideas convocado quedara deserto e a insuficiencia dos fondos para acometer o proxecto co que Asorey gañou o segundo concurso foron algunhas das trabas que tivo que superar. Finalmente foi inaugurado en 1934 nos xardíns de Méndez Núñez, pero nunca se chegou a completar o plan inicial de depositar as cinzas de Curros nun espazo habilitado para ese efecto na parte posterior da obra.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Samos</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento ao Pai Feijóo</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Tamén se fixo esperar a escultura coa que os responsables do mosteiro de San Xulián de Samos quixeron lembrar o paso polo cenobio dun dos seus monxes máis ilustres, Benito Jerónimo Feijóo e Montenegro, máis coñecido como o pai Feijóo (1676-1764) e un dos máis destacados representantes da ilustración. O proxecto xurdira no ano 1935, pero tivo que ser aparcado por mor da Guerra Civil e non sería retomado ata os anos 40. Finalmente, a estatua esculpida por Asorey e colocada no centro do claustro ao que dá nome o propio Feijoo foi inaugurada no ano 1947.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Vigo</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a García Barbón</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A importancia que o empresario e mecenas José García Barbón (1831-1909) tivo en Vigo déixase ver en edificios como o teatro que leva o seu nome e na Escola de Artes e Oficios. E tamén no monumento co que a cidade quixo demostrar o seu agradecemento uns anos despois da súa morte a este emigrante que prosperara en Cuba e que, ao seu regreso a Galicia, tras pasar uns anos en Verín natal decidiu instalarse definitivamente en Vigo. Asorey ideou neste caso unha escultura de grandes dimensións coa figura de García Barbón sentado e co deus Hermes presidindo o conxunto desde a súa parte superior. A peza foi inaugurada no ano 1927 polo Rei Alfonso XIII na avenida dedicada tamén ao mecenas e moi preto da vivenda que habitara na cidade, pero anos despois foi trasladada a unha rotonda da rúa Isaac Peral. Outra obra de Asorey en Vigo é a escultura dedicada a Eduardo Cabello, o enxeñeiro responsable das obras do porto da cidade. Esta peza está situada na zona de Bouzas e foi inaugurada só un ano despois que a de García Barbón.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Pontevedra</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Manuel Barreiro Cabanelas</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Manuel Barreiro  Cabanelas (1867-1950) é outro emigrante que prosperou na emigración (Brasil), destacou polas súas obras filantrópicas e foi inmortalizado por Francisco Asorey. As importantes doazóns que realizou ao Hospital Provincial de Pontevedra e que permitiron ampliar os seus servizos en varias ocasións motivaron que a Deputación impulsase a comezos dos anos 40 do século pasado a construción dunha estatua que cambiou de localización polo menos nun par de ocasións, pero sen afastarse nunca da fachada do hospital. Orixinalmente, estaba situada sobre unha fonte, pero esta foi retirada durante un deses cambios de emprazamento.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Mondariz</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento ao médico Rodríguez</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Relacionada coa medicina está tamén a escultura inaugurada en Mondariz en 1925. Maximino Rodríguez Fornos foi un médico que faleceu como consecuencia dunha infección mortal contraída durante a súa intervención nun parto complicado. En homenaxe á súa entrega e por subscrición popular foille encargada a Asorey unha peza na que xunto ao busto do homenaxeado álzanse unhas figuras que poden ser interpretadas tanto como deuses gregos como os protagonistas do episodio que provocou a morte do médico.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Lugo</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento ao alcalde López Pérez</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Alcalde de Lugo durante catro períodos diferentes entre os anos 1905 e 1931, ademais de avogado e presidente do Círculo das Artes, Ángel López Pérez deixou unha pegada indeleble na cidade da Muralla ata o punto de ser designado de forma honorífica “alcalde perpetuo”. De novo, Asorey foi o escultor elixido para converter en arte unha homenaxe para a posteridade, que aínda se pode contemplar no parque Rosalía de Castro. A escultura, que inclúe unha fonte e un estanque, foi inaugurada en 1958, pero os plans para render unha homenaxe veciñal a Ángel López Pérez remontábanse a comezos dos anos 30.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Marín</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Estatuas para a Escola Naval</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A Escola Naval Militar de Marín pode presumir de albergar un total de catro creacións de Asorey. Todas elas foron encargadas con motivo do traslado do centro de estudos da Armada desde Cádiz a Marín e a súa inauguración en 1943. Nesa data Asorey xa concluíra unha escultura en pedra dedicada á Virxe do Carmen, patroa das xentes do mar, e unha estatua en bronce de Álvaro de Bazán, famoso almirante do século  XVI. Nos anos seguintes sumaríanselles os bustos dedicados a outros dous ilustres mariños: Isaac Peral e José Luis Díez.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Cangas</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Soage</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Outra das estatuas que Asorey tallou para homenaxear a un filántropo atópase en Cangas. O monumento dedicado a José Félix Soage está datado en 1924 e foi colocado un ano antes de que se inaugurase a praza de abastos sufragada cos donativos deste cangués emigrado a Arxentina. A peza está formada polo busto de Soage e a imaxe dun mariñeiro sostendo un remo e atópase nos xardíns que levan tamén o nome do  filántropo.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Cambados</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Cabanillas e homenaxe a Asorey</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A localidade que viu nacer a Asorey tampouco podía permanecer allea ao legado do escultor. Nas súas rúas pódese ver o monumento levantado en memoria doutro veciño ilustre da localidade e ao que ao estivo unido por unha relación de amizade e por diversos paralelismos nas súas traxectorias: Ramón Cabanillas. O denominado “poeta da raza” foi homenaxeado polo “escultor da raza” cunha peza composta por un gran bloque de pedra sobre un pedestal no que se pode ver un busto do escritor. A obra, situada no Paseo da Calzada, foi inaugurada un ano antes da morte do escultor, que pouco tempo despois sería o destinatario da súa propia homenaxe. Neste caso foron dous dos seus discípulos, José Cao Lata e Joaquín Gil Armada, os encargados de dar forma a unha peza inaugurada en 1965 na praza dedicada tamén a Asorey e na que ademais do rostro en bronce do escultor pódese ver unha réplica dunha das súas creacións máis famosas: A Naiciña.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/o-legado-de-asorey-nas-ruas-de-galicia/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>El legado de Asorey en las calles de Galicia</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/el-legado-de-asorey-en-las-calles-de-galicia/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/el-legado-de-asorey-en-las-calles-de-galicia/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Mar 2021 12:27:55 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Cultura]]></category>
		<category><![CDATA[A Coruña]]></category>
		<category><![CDATA[Cambados]]></category>
		<category><![CDATA[Cangas]]></category>
		<category><![CDATA[Estatuas para la Escuela Naval]]></category>
		<category><![CDATA[francisco Asorey]]></category>
		<category><![CDATA[Galicia]]></category>
		<category><![CDATA[Lalín]]></category>
		<category><![CDATA[Lugo]]></category>
		<category><![CDATA[Marín]]></category>
		<category><![CDATA[Mondariz]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Cabanillas y homenajes a Asorey]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a García Barbón]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Manuel Barreiro Cabanelas]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Manuel Curros Enríquez]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento a Soage]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento al alcalde López Pérez]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento al médico Rodríguez]]></category>
		<category><![CDATA[Monumento al Padre Feijóo]]></category>
		<category><![CDATA[Monumentos a Loriga y a Aller]]></category>
		<category><![CDATA[Monumentos a San Francisco y el Sagrado Corazón]]></category>
		<category><![CDATA[Pontevedra]]></category>
		<category><![CDATA[Samos]]></category>
		<category><![CDATA[Santiago de Compostela]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://blog.turismo.gal/?p=12604</guid>

					<description><![CDATA[Centenares de piezas escultóricas pueblan Galicia recordando a personajes y acontecimientos históricos y convirtiendo calles y plazas en auténticos museos al aire libre. Forman un catálogo artístico que se ha &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Centenares de piezas escultóricas pueblan Galicia recordando a personajes y acontecimientos históricos y convirtiendo calles y plazas en auténticos museos al aire libre. Forman un catálogo artístico que se ha nutrido del talento de decenas de creadores de épocas y estilos muy diversos. Entre todos ellos destaca especialmente por el reconocimiento que tuvo ya en su época y por la influencia que tuvo entre sus contemporáneos y entre creadores posteriores Francisco Asorey. El artista nacido en Cambados el 4 de marzo de 1889 y fallecido en Compostela en 1961 (sus restos reposan en el Panteón de Gallegos Ilustres) está considerado como uno de los creadores que más importancia tuvieron en la renovación de la escultura española en el siglo XX. Además, nos ha dejado un importante legado artístico que nos permite seguir su huella por buena parte de Galicia y descubrir a un buen puñado de personalidades.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Santiago de Compostela</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumentos a San Francisco y el Sagrado Corazón</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La ciudad en la que pasó buena parte de su vida guarda varias de las obras de Francisco Asorey. La más visible e importante es el monumento a San Francisco de Asís en el que el escultor estuvo trabajando entre los años 1925 y 1930 para conmemorar el séptimo centenario de la muerte del santo italiano. La escultura está situada frente a la fachada del monasterio que el propio santo habría mandado construir a comienzos del siglo XIII en Compostela tras haber peregrinado para visitar la tumba del Apóstol. Además, en el patio del colegio Compañía de María se puede ver una escultura del Sagrado Corazón de Jesús esculpida por Asorey en el año 1940.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Lalín</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumentos a Loriga y a Aller</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dos son las obras de Asorey que guarda el municipio de Lalín, aunque en este caso y a diferencia de las compostelanas, no se trata de creaciones religiosas, sino de dos piezas ideadas para homenajear a dos destacadas personalidades de la capital de la comarca del Deza. La primera, datada en el año 1933, está dedicada al aviador Joaquín Loriga, famoso por formar parte en la Escuadrilla Elcano que completó un raid aéreo entre Madrid y Filipinas en 1926 y por ser uno de los pioneros de la aviación en Galicia. Sus vecinos habían iniciado una suscripción popular para regalarle un aeroplano, pero tras su trágica muerte en un accidente aéreo en Madrid optaron por emplear el dinero para erigirle un monumento, que fue encargado a Asorey e inaugurado en 1933. Ya a finales de los años 50 el talento del escultor volvería a ser reclamado desde Lalín para inmortalizar en piedra a otro ilustre lalinense, el matemático, sacerdote y astrónomo Ramón María Aller Ulloa.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>A Coruña</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Manuel Curros Enríquez</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La gestación del imponente monumento con el que la ciudad de A Coruña recuerda al escritor y periodista Manuel Curros Enríquez se prolongó por espacio de casi tres décadas y estuvo marcada por diversos problemas. El fallecimiento de varios miembros importantes de la Real Academia Galega (entidad promotora del homenaje), las dudas sobre la ubicación del monumento, el hecho de que el primer concurso de ideas convocado quedase desierto y la insuficiencia de los fondos para acometer el proyecto con el que Asorey ganó el segundo concurso fueron algunas de las trabas que tuvo que superar. Finalmente fue inaugurado en 1934 en los jardines de Méndez Núñez, pero nunca se llegó a completar el plan inicial de depositar las cenizas de Curros en un espacio habilitado a tal efecto en la parte posterior de la obra.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Samos</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento al Padre Feijóo</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">También se hizo esperar la escultura con la que los responsables del monasterio de San Julián de Samos quisieron recordar el paso por el cenobio de uno de sus monjes más ilustres, Benito Jerónimo Feijóo y Montenegro, más conocido como el padre Feijóo (1676-1764) y uno de los más destacados representantes de la ilustración. El proyecto había surgido en el año 1935, pero tuvo que ser aparcado a causa de la Guerra Civil y no sería retomado hasta los años 40. Finalmente, la estatua esculpida por Asorey y colocada en el centro del claustro al que da nombre el propio Feijoo fue inaugurada en el año 1947.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Vigo</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a García Barbón</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La importancia que el empresario y mecenas José García Barbón (1831-1909) tuvo en Vigo se deja ver en edificios como el teatro que lleva su nombre y en la Escuela de Artes y Oficios. Y también en el monumento con el que la ciudad quiso demostrar su agradecimiento unos años después de su muerte a este emigrante que había prosperado en Cuba y que, a su regreso a Galicia, tras pasar unos años en Verín natal decidió instalarse definitivamente en Vigo. Asorey ideó en este caso una escultura de grandes dimensiones con la figura de García Barbón sentado y con el dios Hermes presidiendo el conjunto desde su parte superior. La pieza fue inaugurada en el año 1927 por el Rey Alfonso XIII en la avenida dedicada también al mecenas y muy cerca de la vivienda que había habitado en la ciudad, pero años después fue trasladada a una rotonda de la calle Isaac Peral. Otra obra de Asorey en Vigo es la escultura dedicada a Eduardo Cabello, el ingeniero responsable de las obras del puerto de la ciudad. Esta pieza está situada en la zona de Bouzas y fue inaugurada solo un año después que la de García Barbón.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Pontevedra</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Manuel Barreiro Cabanelas</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Manuel Barreiro Cabanelas (1867-1950) es otro emigrante que prosperó en la emigración (Brasil), destacó por sus obras filantrópicas y fue inmortalizado por Francisco Asorey. Las importantes donaciones que realizó al Hospital Provincial de Pontevedra y que permitieron ampliar sus servicios en varias ocasiones motivaron que la Diputación impulsara a comienzos de los años 40 del siglo pasado la construcción de una estatua que ha cambiado de ubicación al menos en un par de ocasiones, pero sin alejarse nunca de la fachada del hospital. Originalmente, estaba situada sobre una fuente, pero esta fue retirada durante uno de esos cambios de emplazamiento.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Mondariz</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento al médico Rodríguez</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Relacionada con la medicina está también la escultura inaugurada en Mondariz en 1925. Maximino Rodríguez Fornos fue un médico que falleció a consecuencia de una infección mortal contraída durante su intervención en un parto complicado. En homenaje a su entrega y por suscripción popular le fue encargada a Asorey una pieza en la que junto al busto del homenajeado se alzan unas figuras que pueden ser interpretadas tanto como dioses griegos como los protagonistas del episodio que provocó la muerte del médico.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Lugo</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento al alcalde López Pérez</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Alcalde de Lugo durante cuatro períodos diferentes entre los años 1905 y 1931, además de abogado y presidente del Círculo de las Artes, Ángel López Pérez dejó una huella imborrable en la ciudad de la Muralla hasta el punto de ser designado de forma honorífica “alcalde perpetuo”. De nuevo, Asorey fue el escultor elegido para convertir en arte un homenaje para la posteridad, que aún se puede contemplar en el parque Rosalía de Castro. La escultura, que incluye una fuente y un estanque, fue inaugurada en 1958, pero los planes para rendir un homenaje vecinal a Ángel López Pérez se remontaban a comienzos de los años 30.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Marín</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Estatuas para la Escuela Naval</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La Escuela Naval Militar de Marín puede presumir de albergar un total de cuatro creaciones de Asorey. Todas ellas fueron encargadas con motivo del traslado del centro de estudios de la Armada desde Cádiz a Marín y su inauguración en 1943. En dicha fecha Asorey ya había concluido una escultura en piedra dedicada a la Virgen del Carmen, patrona de las gentes del mar, y una estatua en bronce de Álvaro de Bazán, famoso almirante del siglo XVI. En los años siguientes se les sumarían los bustos dedicados a otros dos ilustres marinos: Isaac Peral y José Luis Díez.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Cangas</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Soage</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Otra de las estatuas que Asorey esculpió para homenajear a un filántropo se encuentra en Cangas. El monumento dedicado a José Félix Soage está datado en 1924 y habría sido colocado un año antes de que se inaugurase la plaza de abastos sufragada con los donativos de este cangués emigrado a Argentina. La pieza está formada por el busto de Soage y la imagen de un marinero sosteniendo un remo y se encuentra en los jardines que llevan también el nombre del filántropo.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Cambados</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Monumento a Cabanillas y homenajes a Asorey</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La localidad que vio nacer a Asorey tampoco podía permanecer ajena al legado del escultor. En sus calles se puede ver el monumento levantado en memoria de otro vecino ilustre de la localidad y al que al estuvo unido por una relación de amistad y por diversos paralelismos en sus trayectorias: Ramón Cabanillas. El denominado “poeta de la raza” fue homenajeado por el “escultor de la raza” con una pieza compuesta por un gran bloque de piedra sobre un pedestal en el que se puede ver un busto del escritor. La obra, situada en el Paseo da Calzada, fue inaugurada un año antes de la muerte del escultor, que poco tiempo después sería el destinatario de su propio homenaje. En este caso fueron dos de sus discípulos, José Cao Lata y Joaquín Gil Armada, los encargados de dar forma a una pieza inaugurada en 1965 en la plaza dedicada también a Asorey y en la que además del rostro en bronce del escultor se puede ver una réplica de una de sus creaciones más famosas: A Naiciña.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/el-legado-de-asorey-en-las-calles-de-galicia/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Propostas para gozar de Galicia máis aló da vista</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/propostas-para-gozar-de-galicia-mais-alo-da-vista/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/propostas-para-gozar-de-galicia-mais-alo-da-vista/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 03 Jan 2021 18:16:02 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Destinos]]></category>
		<category><![CDATA[A Coruña]]></category>
		<category><![CDATA[Centro de Interpretación das Torres Arcebispais]]></category>
		<category><![CDATA[Gastronomia]]></category>
		<category><![CDATA[Illas Cies]]></category>
		<category><![CDATA[Pontevedra]]></category>
		<category><![CDATA[Rías Baixas]]></category>
		<category><![CDATA[Sensacións no mar]]></category>
		<category><![CDATA[Termalismo]]></category>
		<category><![CDATA[Toda Galicia]]></category>
		<category><![CDATA[Torre de Hércules]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<category><![CDATA[Xardín Sensorial de Castrelos]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://blog.turismo.gal/?p=12460</guid>

					<description><![CDATA[Galicia é unha terra de acollida que pon ao alcance de todo aquel que a visita un enorme abano de paisaxes, monumentos, sabores e experiencias. Hai propostas para o público &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Galicia é unha terra de acollida que pon ao alcance de todo aquel que a visita un enorme abano de paisaxes, monumentos, sabores e experiencias. Hai propostas para o público máis variado e tamén para colectivos con necesidades especiais como a poboación invidente. Por iso, coincidindo co Día Mundial do Braille, xornada na que a través da reivindicación desa forma de comunicación táctil se pretende loitar polos dereitos das persoas con deficiencias visuais, propoñémosvos algúns plans para gozar de Galicia máis aló da vista. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Torre de Hércules</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">A Coruña</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Deixarse acariñar pola brisa mariña do lugar e internarse polas escaleiras da Torre de Hércules axudan a imaxinarse a importancia dun monumento que foi incluído na selecta listaxe de Patrimonio Mundial da Unesco no ano 2009. Pero para captar mellor a súa magnitude, no centro de interpretación e atención ao visitante hai unha maqueta tiflolóxica (deseñada para ser apreciada a través do tacto) dun pouco máis dun metro de altura que permite contemplar coas xemas dos dedos a arquitectura desta torre milenaria.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Xardín Sensorial de Castrelos</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Vigo</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Entre os numerosos atractivos que ofrece o parque vigués de Castrelos ao visitante atópase desde hai xa uns anos un Xardín Sensorial pensado para que os invidentes poidan gozar dunha grata experiencia. Trátase dun percorrido adaptado a persoas con deficiencias de visión e artellado a través de estímulos táctiles e  olfactivos. Unha cinta guía ao participante por unha ruta dotada tamén con paneis explicativos en braille sobre as distintas especies que hai no xardín e as súas características, así como sobre a historia do recinto.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Centro de Interpretación das Torres Arcebispais</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Pontevedra</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Unha fortaleza xa desaparecida cobra vida neste centro de interpretación nado para albergar e dar a coñecer as ruínas aparecidas durante unhas obras acometidas no ano 2007. Un dos seus principais atractivos é, precisamente, unha maqueta táctil do pazo-fortaleza rotulada en braille que permite imaxinar o aspecto desta impoñente construción.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Termalismo</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Toda Galicia</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Os romanos e os castrexos xa coñecían as propiedades mineiro medicinais das augas galegas, por iso non é de estrañar que Galicia sexa hoxe un inmellorable destino para o turismo termal con instalacións, algunhas delas xa centenarias, repartidas por toda a comunidade. Xa sexa para aproveitar os seus fins terapéuticos, xa sexa para gozar dunha experiencia que pode combinar estética, benestar e relax, os balnearios son unha proposta idónea tamén para as persoas invidentes. Só fai falta pechar os ollos e gozar.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Gastronomía</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Toda Galicia</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Unha visita a Galicia estaría incompleta se non incorporase como elemento destacado o seu apartado gastronómico. A horta e as augas galegas nutren do mellor produto un receitario repleto de propostas saborosas capaces de estimular todos os sentidos, pero especialmente o olfacto e o gusto. Cidades, vilas e pobos ofrecen unha ampla oferta de establecementos onde as deficiencias visuais non serán impedimentos para gozar co padal desta terra.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Sensacións no mar</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Rías Baixas</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Varias entidades comarcais que agrupan a municipios do litoral galego teñen desenvolvido nos últimos anos iniciativas turísticas destinadas á poboación invidente. É o caso do proxecto Sentir ou Mar, nado para impulsar o turismo inclusivo na ría de Muros e Noia e que xa permitiu a un grupo de invidentes familiarizarse co mundo da navegación. Para ese mesmo público están dirixidas outras propostas postas en marcha polos municipios da mancomunidade de Arousa Norte e por empresas privadas das Rías Baixas, como centros de mergullo que organizan bautismos de mergullo e saídas en barco para coñecer a importancia da industria do mexillón e degustar os seus saborosos produtos.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Illas Cíes</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Vigo</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Os invidentes son benvidos á xoia da coroa do Parque Nacional das Illas Atlánticas de Galicia. A prohibición de introducir animais domésticos por parte dos visitantes non rexe para os cans guía e entre o material informativo ao dispor de quen se achega ata o arquipélago hai folletos en braille. A realización de visitas guiadas con grupos de persoas con algunha discapacidade son unha práctica habitual desde hai anos.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/propostas-para-gozar-de-galicia-mais-alo-da-vista/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Propuestas para disfrutar de Galicia más allá de la vista</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/propuestas-para-disfrutar-de-galicia-mas-alla-de-la-vista/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/propuestas-para-disfrutar-de-galicia-mas-alla-de-la-vista/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 03 Jan 2021 18:13:59 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Destinos]]></category>
		<category><![CDATA[A Coruña]]></category>
		<category><![CDATA[Centro de Interpretación de las Torres Arzobispales]]></category>
		<category><![CDATA[Gastronomia]]></category>
		<category><![CDATA[Illas Cies]]></category>
		<category><![CDATA[Jardín Sensorial de Castrelos]]></category>
		<category><![CDATA[Pontevedra]]></category>
		<category><![CDATA[Rías Baixas]]></category>
		<category><![CDATA[Sensaciones en el mar]]></category>
		<category><![CDATA[Termalismo]]></category>
		<category><![CDATA[Toda Galicia]]></category>
		<category><![CDATA[Torre de Hércules]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://blog.turismo.gal/?p=12457</guid>

					<description><![CDATA[Galicia es una tierra de acogida que pone al alcance de todo aquel que la visita un enorme abanico de paisajes, monumentos, sabores y experiencias. Hay propuestas para el público &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Galicia es una tierra de acogida que pone al alcance de todo aquel que la visita un enorme abanico de paisajes, monumentos, sabores y experiencias. Hay propuestas para el público más variado y también para colectivos con necesidades especiales como la población invidente. Por eso, coincidiendo con el Día Mundial del Braille, jornada en la que a través de la reivindicación de esa forma de comunicación táctil se pretende luchar por los derechos de las personas con deficiencias visuales, os proponemos algunos planes para gozar de Galicia más allá de la vista. </span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Torre de Hércules</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">A Coruña</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Dejarse acariciar por la brisa marina del lugar e internarse por las escaleras de la Torre de Hércules ayudan a imaginarse la importancia de un monumento que fue incluido en el selecto listado de Patrimonio Mundial de la Unesco en el año 2009. Pero para captar mejor su magnitud, en el centro de interpretación y atención al visitante hay una maqueta tiflológica (diseñada para ser apreciada a través del tacto) de un poco más de un metro de altura que permite contemplar con las yemas de los dedos la arquitectura de esta torre milenaria.</span></p>
<p><b> </b></p>
<p><b>Jardín Sensorial de Castrelos</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Vigo</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Entre los numerosos atractivos que ofrece el parque vigués de Castrelos al visitante se encuentra desde hace ya unos años un Jardín Sensorial pensado para que los invidentes puedan disfrutar de una grata experiencia. Se trata de un recorrido adaptado a personas con deficiencias de visión y articulado a través de estímulos táctiles y olfativos. Una cinta guía al participante por una ruta dotada también con paneles explicativos en braille sobre las distintas especies que hay en el jardín y sus características, así como sobre la historia del recinto.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Centro de Interpretación de las Torres Arzobispales</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Pontevedra</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Una fortaleza ya desaparecida cobra vida en este centro de interpretación nacido para albergar y dar a conocer las ruinas aparecidas durante unas obras acometidas en el año 2007. Uno de sus principales atractivos es, precisamente, una maqueta táctil del pazo-fortaleza rotulada en braille que permite imaginar el aspecto de esta imponente construcción.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Termalismo</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Toda Galicia</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Los romanos y los castrexos ya conocían las propiedades mineromedicinales de las aguas gallegas, por eso no es de extrañar que Galicia sea hoy una inmejorable destino para el turismo termal con instalaciones, algunas de ellas ya centenarias, repartidas por toda la comunidad. Ya sea para aprovechar sus fines terapéuticos, ya sea para gozar de una experiencia que puede combinar estética, bienestar y relax, los balnearios son una propuesta idónea también para las personas invidentes. Solo hace falta cerrar los ojos y disfrutar.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Gastronomía</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Toda Galicia</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Una visita a Galicia estaría incompleta si no incorporase como elemento destacado su apartado gastronómico. La huerta y las aguas gallegas nutren del mejor producto un recetario repleto de propuestas sabrosas capaces de estimular todos los sentidos, pero especialmente el olfato y el gusto. Ciudades, villas y pueblos ofrecen una amplia oferta de establecimientos donde las deficiencias visuales no serán impedimentos para disfrutar con el paladar de esta tierra.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Sensaciones en el mar</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Rías Baixas</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Varias entidades comarcales que agrupan a municipios del litoral gallego han desarrollado en los últimos años iniciativas turísticas destinadas a la población invidente. Es el caso del proyecto Sentir o Mar, nacido para impulsar el turismo inclusivo en la ría de Muros y Noia y que ya ha permitido a un grupo de invidentes familiarizarse con el mundo de la navegación. Para ese mismo público están dirigidas otras propuestas puestas en marcha por los municipios de la mancomunidad de Arousa Norte y por empresas privadas de las Rías Baixas, como centros de buceo que organizan bautismos de buceo y salidas en barco para conocer la importancia de la industria del mejillón y degustar sus sabrosos productos.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p><b>Illas Cíes</b></p>
<p><i><span style="font-weight: 400;">Vigo</span></i></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Los invidentes son bienvenidos a la joya de la corona del Parque Nacional das Illas Atlánticas de Galicia. La prohibición de introducir animales domésticos por parte de los visitantes no rige para los perros guía y entre el material informativo a disposición de quienes se acercan hasta el archipiélago hay folletos en braille. La realización de visitas guiadas con grupos de personas con alguna discapacidad son una práctica habitual desde hace años.</span></p>
<p><span style="font-weight: 400;"> </span></p>
<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/propuestas-para-disfrutar-de-galicia-mas-alla-de-la-vista/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>De visita en Vigo: cinco lugares imprescindibles</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/de-visita-en-vigo-cinco-lugares-imprescindibles-2/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/de-visita-en-vigo-cinco-lugares-imprescindibles-2/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 02 Sep 2020 15:00:09 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Destinos]]></category>
		<category><![CDATA[Barrio do Calvario]]></category>
		<category><![CDATA[Illas Cies]]></category>
		<category><![CDATA[Monte do Castro]]></category>
		<category><![CDATA[Museo Verbum]]></category>
		<category><![CDATA[Porta do Sol]]></category>
		<category><![CDATA[Praia de Samil]]></category>
		<category><![CDATA[Rúa Príncipe]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://blog.turismo.gal/?p=12190</guid>

					<description><![CDATA[&#160; &#160; Pese a ser Compostela a cidade máis turística de Galicia, a urbe de maior tamaño, Vigo, no pasa desapercibida entre os visitantes. Sita no sur das Rías Baixas, &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><span style="font-weight: 400;">Pese a ser Compostela a cidade máis turística de Galicia, a urbe de maior tamaño, Vigo, no pasa desapercibida entre os visitantes. Sita no sur das Rías Baixas, ten case 300.000 habitantes e máis de 100 km2 de extensión. As rúas e prazas desta cidade mariñeira acollen infinitos plans: gastronomía, praias, cultura, shopping… Todo iso co inmellorable marco natural da ría de Vigo coas Cíes ao fondo. Neste guía propoñémoste cinco lugares que non debes deixar de visitar se te achegas á cidade olívica.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Monte do Castro</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A singularidade do monte do Castro é que está ubicado no centro. Non é o típico parque urbano, senón todo un monte en pleno corazón da cidade. É o punto de orixe de Vigo, no que se comezaron a asentar os primeiros poboadores. O ascenso ata o cumio pode resultar algo dificultoso, pero sen dúbida paga a pena polas vistas. Desde alí, ante nós, unha das mellores panorámicas da cidade: a Casa do Concello, o porto e as Illas Cíes ao fondo regalarannos un dos atardeceres máis bonitos da urbe.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Porta do Sol e rúa Príncipe</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A Porta do Sol é o punto de unión entre o casco histórico e o seu ensanche. É un dos lugares con máis bulicio e trasfega. Nela atoparemos un dos emblemas olívicos, O Sireno, unha escultura modernista creada por Francisco Leiro. Próxima a ela atópase o Dinoseto, unha sebe en forma de dinosauro xunto ao que todo visitante que se prece debe sacar un selfi. Na actualidade, a Porta do Sol está peonalizada polo que é ideal para pasear relaxadamente mirando cara o alto dos edificios lindeiros. Se seguimos recto atravesaremos Príncipe, a rúa das compras por excelencia. Alí atoparás todo tipo de tendas, desde as grandes marcas ata pequenos comercios máis tradicionais. Percórrea enteira e, a medio camiño, senta nun banco a degustar un dos seus afamados gofres, cuxo olor impregna toda a rúa.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Barrio do Calvario</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Ao deixar Príncipe chegaremos ata a rúa de Urzáiz, cuxo final nos levará ata o centro do Calvario. Este barrio concentra boa parte do comercio tradicional da cidade, con especial relevancia do mercado de abastos, un dos preferidos polos vigueses e viguesas para mercar produtos frescos de calidade. O corazón do barrio está totalmente peonalizado, polo que é ideal para pasear tranquilamente ou para parar a tomar un café nalgunha das súas numerosas cafetarías xunto á veciñanza.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Praia de Samil e Museo Verbum</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A seis quilómetros do centro da cidade está a praia máis coñecida da zona: Samil. Este gran areal de máis dun quilómetro de lonxitude e quince metros de ancho está equipada con piscinas, aparcadoiro de balde, canchas de baloncesto, restaurantes e cafetarías…, ademais de estar moi ben conectada por transporte público urbano. É ideal para ir con nenos e alí sempre hai ambiente, incluso en inverno. Xunto a ela atópase o Museo Verbum ou Casa das Palabras, un museo interactivo que permite coñecer máis sobre as palabras, idiomas, signos, sons… a través de xogos. É un plan cultural diferente e atractivo antes dunha xornada de praia.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Illas Cíes</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Toda visita a Vigo ten ás Ilas Cíes como parada obrigatoria. O arquipélago forma parte —xunto coas illas de Ons, Cortegada e Sálvora— do Parque Nacional das Illas Atlánticas. Para achegarnos ata as Cíes é necesario adquirir un billete nunha das navieiras autorizadas e solicitar un permiso á Xunta de Galicia. Unha vez alí poderemos tombarnos ao sol no que é considerado un dos mellores areais do mundo, o de Rodas, ou percorrer algunha das numerosas rutas de sendeirismo, como a que leva ata o punto máis alto, o Faro de Cíes. Para os máis aventureiros, existen plans para practicar vela ou snorkel. En caso de querer pasar un par de noites nesta paraxe única, pódese, xa que as illas contan cun cámping.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><span style="font-weight: 400;">En definitiva, a cidade máis grande de Galicia, Vigo, agocha máis recunchos dos que aparentemente poida parecer. Se estás en Galicia non dubides en achegarte ata a urbe olívica, que está ben conectada co resto do territorio tanto en coche, a través da AP-9, como en transporte público (tren e autobús).</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/de-visita-en-vigo-cinco-lugares-imprescindibles-2/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>De visita en Vigo: cinco lugares imprescindibles</title>
		<link>https://blog.turismo.gal/de-visita-en-vigo-cinco-lugares-imprescindibles/</link>
					<comments>https://blog.turismo.gal/de-visita-en-vigo-cinco-lugares-imprescindibles/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Turismo de Galicia]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 02 Sep 2020 14:57:05 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Destinos]]></category>
		<category><![CDATA[Barrio de O Calvario]]></category>
		<category><![CDATA[Calle Príncipe]]></category>
		<category><![CDATA[Illas Cies]]></category>
		<category><![CDATA[Monte de O Castro]]></category>
		<category><![CDATA[Museo Verbum]]></category>
		<category><![CDATA[Playa de Samil]]></category>
		<category><![CDATA[Porta do Sol]]></category>
		<category><![CDATA[Vigo]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://blog.turismo.gal/?p=12187</guid>

					<description><![CDATA[Pese a ser Compostela la ciudad más turística de Galicia, la urbe de mayor tamaño, Vigo, no pasa desapercibida entre los visitantes. Ubicada en el sur de las Rías Baixas, &#8230; ]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><span style="font-weight: 400;">Pese a ser Compostela la ciudad más turística de Galicia, la urbe de mayor tamaño, Vigo, no pasa desapercibida entre los visitantes. Ubicada en el sur de las Rías Baixas, tiene casi 300.000 habitantes y más de 100 km2 de extensión. Las calles y plazas de esta ciudad marinera acogen infinitos planes: gastronomía, playas, cultura, ​shopping​&#8230; Todo ello con el inmejorable marco natural de la ría de Vigo con las Cíes al fondo. En esta guía te proponemos cinco lugares que no debes dejar de visitar si te acercas a la ciudad olívica.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Monte de O Castro</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La singularidad del monte de O Castro es que se ubica en el centro. No es el típico parque urbano, sino todo un monte en pleno corazón de la ciudad. Es el punto de origen de Vigo, en el que se comenzaron a asentar los primeros pobladores. El ascenso hasta la cima puede resultar algo dificultoso, pero sin duda merece la pena por las vistas. Desde allí, ante nosotros, una de las mejores panorámicas de la ciudad:la Casa Consistorial, el puerto y las Illas Cíes al fondo nos regalarán uno de los atardeceres más bonitos de la urbe.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Porta do Sol y calle Príncipe</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">La Porta do Sol es el punto de unión entre el casco histórico y su ensanche. Es uno de los lugares con más bullicio y trasiego. En ella encontraremos uno de los emblemas olívicos, El Sireno, una escultura modernista creada por Francisco Leiro. Cercana a ella se encuentra el Dinoseto, un seto en forma de dinosaurio junto al que todo visitante que se precie debe sacar un selfi. En la actualidad, la Porta do Sol está peatonalizada por lo que es ideal para pasear relajadamente mirando hacia lo alto de los edificios colindantes. Si seguimos recto atravesaremos Príncipe, la calle de compras por excelencia. Allí encontrarás todo tipo de tiendas, desde las grandes marcas hasta pequeños comercios más tradicionales. Recórrela entera y, a medio camino, siéntate en un banco a degustar uno de sus afamados gofres, cuyo olor impregna toda la calle.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Barrio de O Calvario</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Al dejar Príncipe llegaremos hasta la calle de Urzáiz, cuyo final nos llevará al centro de O Calvario. Este barrio concentra buena parte del comercio tradicional de la ciudad, con especial relevancia del mercado de abastos, uno de los preferidos por los vigueses y viguesas para comprar productos frescos de calidad. El corazón del barrio está totalmente peatonalizado, por lo que es ideal para pasear tranquilamente o parar a tomar un café en alguna de sus numerosas cafeterías junto a los vecinos.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Playa de Samil y Museo Verbum</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">A seis kilómetros del centro de la ciudad se ubica la playa más conocida de la zona: Samil. Este gran arenal de más de un kilómetro de longitud y quince metros de ancho está equipada con piscinas, aparcamiento gratuito, canchas de baloncesto, restaurantes y cafeterías&#8230;, además de estar muy bien conectado por transporte público urbano. Es ideal para ir con niños y allí siempre hay ambiente, incluso en invierno. Junto a ella se encuentra el Museo Verbum o Casa das Palabras, un museo interactivo que permite conocer más sobre las palabras, idiomas, signos, sonidos&#8230; a través de juegos. Es un plan cultural diferente y atractivo antes de una jornada de playa.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><b>Illas Cíes</b></p>
<p><span style="font-weight: 400;">Toda visita a Vigo tiene a las Illas Cíes como parada obligatoria. El archipiélago forma parte —junto con las islas de Ons, Cortegada y Sálvara— del Parque Nacional das Illas Atlánticas. Para acercarnos hasta las Cíes es necesario adquirir un billete en una de las navieras autorizadas y solicitar un ​permiso a la Xunta de Galicia. Una vez allí podremos tumbarnos al sol en el que es considerado uno de los mejores arenales del mundo, el de Rodas, o recorrer algunas de las numerosas rutas de senderismo, como la que lleva hasta el punto más alto, el Faro de Cíes. Para los más aventureros, existen planes para practicar vela o ​snorkel​. En caso de querer pasar un par de noches en este paraje único, se puede ya que las islas cuentan con un ​camping​.</span></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><span style="font-weight: 400;">En definitiva, la ciudad más grande de Galicia, Vigo, esconde más rincones de los que aparentemente pueda parecer. Si estás de visita en Galicia no dudes en acercarte hasta la urbe olívica, que está bien conectada con el resto del territorio tanto en coche, a través de la AP-9, como en transporte público (tren y autobús).</span></p>
<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://blog.turismo.gal/de-visita-en-vigo-cinco-lugares-imprescindibles/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
