En Galicia hai areais de considerable lonxitude para unhas boas andainas. Así que, a botarse ben de crema, que a airexa da beira do mar é o que máis torra, a calar unha boa viseira (ou pucho de palla, pamela…, en fin, looks hai para todos os gustos), e en marcha! Consello para principiantes: tomar referencias fiables do noso asentamento, que con tantos quilómetros por diante é doado desorientarse.

As praias máis longas están ao norte, algunhas na Costa da Morte, onde a forza do mar aberto moldea a fondo os areais do litoral. Así as areas son tan finas e a auga está tan limpa, e hai tanta duna. Comecemos a camiñata de norte a sur, pois:

Entre a ría de Ortigueira e a de Ladrido esténdese a praia de Morouzos, en Ortigueira. Con marea baixa chega a máis de 2 km de longo. É irregular, con barras areosas, e cun cordón dunar que da orixe á lagoa de San Martiño. Cara ao leste, atopamos a pequena illa de San Vicente, á que se pode cruzar camiñando cando hai marea baixa. Esta é a única praia do norte coa area escura, e un grao de grosor medio. Se queremos seguir paseando á sombra temos de fondo un frondoso piñeiral, que se converte en zona de acampada libre cando chega o Festival de Ortigueira.

Continuamos a liña da costa e damos coa praia da Frouxeira, en Valdoviño, que vai desde Punta Faluchos até Punta Frouxeira. Esta praia de máis de 3 km, de area branca e fronte o mar aberto, é perfecta para camiñar ou facer running. É de moito vento e ondas, ideal para o surf. Tamén conta cunha parte máis urbana para aqueles que necesiten un estímulo extra. E, sorpresa, tralo cordón de dunas: a lagoa de Valdoviño, moi axeitada para o baño dos cativos. O paseo ten o atractivo engadido da Percebelleira, unha gran rocha accesible cando está a marea baixa.

A seguinte praia longa é a praia de San Xurxo, en Ferrol, ao sur do cabo Prior. Abrangue un pouco máis dos 2 km. É praia ventosa (coidado cos puchos), boa para o surf e as cometas. Tamén se lle dí a praia dos dous ríos, pois alí desembocan o Esmelle e o Xuncal.

Na Costa da Morte comezamos coa praia de Baldaio, en Carballo. É outra praia ben completa, con lagoa, marisma, e unha barra de dunas que une Baldaio e Razo, o que fai que o areal se estenda ao longo de 3,5 km. Despois dun pasado de explotación da zona para a extracción de area, a lagoa volve recuperarse pouco a pouco. Aquí paséase ben a gusto, mais coidado con no meterse moi adentro no mar, que é perigoso. A xente afeccionada a pasear recollendo cunchas, seguro que aquí atopa uns cantos “ollos maus”, pequenas caracolas erosionadas que disque repelen o mal de ollo.

Parece que todo gran areal ten unha lagoa tras del. Iso tamén pasa na praia de Traba, en Laxe, de máis de 2´5 km. Está aberta ao mar, e o vento e as ondas fan dela destino surfista. O espazo natural de Traba está formado pola gran praia, entre Punta de Arnado e Punta de Traba, un cordón dunar e unha lagoa, gran reserva ornitolóxica e gran reserva de lendas.

E, atención, chegamos á máis longa: a praia de Carnota. Ten aproximadamente… 7 km! Aquí sí que cómpre vixiar ben onde deixamos a toalla, ou levala posta. Acompañan á praia un conxunto de dunas e marismas con lagoa interior, refuxio de moitas especies vexetais e aves acuáticas, algunhas en perigo de extinción, como a píllara papuda. Ademais de ser inmensa, a praia abre a boca e deixa pasar as augas do río Vadebois, na zona coñecida como A Boca do Río.

Deixamos a Costa da Morte e chegamos ao Barbanza. Alí temos a un areal co pack completo: Complexo dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixián. Aquí, máis que de praia longa falamos de sucesión de praias pegadas: A Ladeira, Ferreira, A Lagoa, O Vilar e Anguieiro. O paseo pola beira do mar é duns 4 km. De costas ao mar, hai barras de dunas que darían para un deserto e despois, a lagoa de Carregal, de auga salgada, e a de Vixián, de auga doce. Un ecosistema ben completo. O espectáculo está servido!

Máis recollida queda a praia de Barraña, que é a praia urbana de Boiro, de 2,5 km. Ao estar protexida pola ría, as augas son ben tranquilas. O areal, en suave pendente, esténdese desde Barraña-Saltiño até o estuario do río Coroño. Temos un paseo marítimo, por se cansamos de camiñar na area, e a a cidade detrás.

E rematamos nas Rías Baixas, coa praia da Lanzada, que se prolonga en máis de 2 km de areal a mar aberto, no istmo do Bao, que une O Grove e Sanxenxo. Como non, tamén ten dunas e humedais con  título: Complexo do Espazo Intermareal Umia-O Grove. Podemos seguir o paseo até a capela da Lanzada ou aos xacementos da zona, cunha necrópole do século IV a. C. Se paseamos coa táboa tamén podemos darlle ao surf, que é mar aberto.

Moitas son as lendas que mencionan a praia da Lanzada, e sábese que o lugar foi un dos núcleos de curandeirismo máis importantes de Galicia até mediados do século XX. É ben posible que a proliferación de historias e tradicións vinculadas á Lanzada estea relacionada co feito de que a zona foi poboada dende moi antigo. No illote situado fronte a Ermida de Nosa Señora da Lanzada encontráronse restos arqueolóxicos pertencentes á Idade de Ferro, e na mesma pequena península (anteriormente illa) que marca o limite sur da praia, álzanse para alén da xa mencionada ermida románica, as ruínas dunha torre medieval que serviu de defensa contra ataques normandos e musulmáns até a súa destrucción nas revoltas irmandiñas do século XV. Un pouco máis terra adentro pódense visitar unha necrópolis, un castro, e algunhas estructuras romanas. 

Unha parte importante das lendas que se tratarán a continuación ten que ver coa fertilidade feminina, sendo ben posible que na zona se adourase a algunha deusa ou deus da fecundidade en tempos pagáns. Como en moitos outros casos semellantes en Galicia, estes ritos pagáns terían sido criastianizados posteriormente, e acabarían dando lugar, co pasar dos séculos, a algunhas das tradicións que persisten a día de hoxe.

A lenda máis coñecida é a do baño das nove ondas. Se unha muller estéril que desexe ter fillos deixa pasar nove ondas do Atlántico polo seu ventre, o poder do océano porá fin á súa infertilidade. Este baño só se pode dar na zona da praia situada ao carón da ermida, na noite do último sábado de agosto, que é cando se celebra a Romaría da Virxe da Lanzada. Con todo, por ser unha tradición popular, non todas as fontes concordan; hai quen di que o baño tamén sería efectivo no luscofusco da noite de san Xoán, ou nunha noite de lúa chea. O rito baséase na forza reprodutora que é asociada á auga, neste caso ao océano. A relación auga-reprodución é tamén moi antiga, e vén documentada dende as cantigas medievais galego-portuguesas. Voltando ao rito, segundo a tradición, antes (ou despois, dependendo da fonte) de ir tomar o baño, as mulleres que desexen rematar coa súa esterilidade deben de se sentar ou tumbar na Cuna da Santa ou Cama da Virxe. Reciben estes nome un conxunto de rochas situadas preto da ermida, que lembran coas súas formas a unha cama ou un berce. Estas rochas tamén participan noutra lenda protagonizada pola padroeira do lugar: díse que hai moito tempo a Virxe fóra roubada da ermida polos veciños de San Vicente do Mar. A Virxe volveu soa á Lanzada, por debaixo do mar, na súa cama de pedra. 

Ademáis, a Virxe prevén contra o mal de ollo a quen, seguindo a tradición varra tres veces arredor do retablo da ermida no día da romaría. O mal de ollo tamén pode ser tratado con tres moedas no cepillo da ermida, tres voltas á capela, ou tres misas. Non por nada a Virxe da Lanzada é considerada das máis milagreiras da zona. 

Por último, cómpre mencionar a Santa Compaña, unha terrible procesión de ánimas que van camiño ao purgatorio, moi presente (en diferentes variantes) na mitoloxía popular galega e do noroeste peninsular. Segundo a tradición da comarca, as almas en pena da Santa Compaña saen da Lanzada en dirección á illa de Ons, onde rematan a súa procesión no chamado Buraco do inferno.

Estas son algunhas, que non todas, das lendas e historias que mistifican A Lanzada, unha praia de case tres kilómetros de lonxitude na que o patrimonio histórico e a tradición xúntanse cunha beleza natural única, aberta ao Atlántico.

Praia de Rodas

A praia por excelencia das Illas Cíes (Vigo) aparece sempre en todos os rankings sobre os mellores areais de Galicia. Non é para menos: a súa area branca e augas cristalinas convértena no maior paraíso natural dentro do arquipélago. Con máis dun quilómetro de longo e 60 metros de largo, foi escollida como a mellor praia do mundo polo diario británico  The Guardian en 2007. Sitúase como un dos lugares máis visitados da comunidade, xa que atrae cada ano a miles de turistas que queren gozar de marabillas naturais como esta, aínda que ao estar situada no corazón do Parque Nacional dás Illas Atlánticas de Galicia o límite de visitas diarias está limitada e é oportuno reservar praza con antelación.

Praia das Catedrais 

A Praia de As Catedrais, situada no municipio lucense de Ribadeo, é tamén unha das protagonistas en todos os rankings. O seu principal atractivo son os arcos de rocha que o mar Cantábrico foi esculpindo co paso dos anos, chegando algúns a superar os 30 metros de altura. Cando está a marea baixa, moitos visitantes gozan destas construcións desde cerca ao baixar á area e circular por baixo delas. Quizais non é a mellor praia para pasar o día tomando o sol, pero é unha das que máis che pode sorprender polo seu encanto natural e as súas impactantes paisaxes. Existe tamén un límite de visitas diarias e é preciso reservar.

Praia da Lanzada

É unha das máis famosas de Galicia. A praia da Lanzada conta cunha extensión de 2 quilómetros e medio, area branca e unha situación en mar aberto que resulta ideal para os amantes dos deportes acuáticos. Pertence aos municipios do Grove e de Sanxenxo, e é de obrigada visita para todos aqueles que se acheguen ás Rías Baixas. Distinguida en múltiples ocasións coa Bandeira Azu, atópase rodeada por unha espectaular contorna, constituída por unha zona dunar actualmente protexida e dispón dun rico patrimonio histórico e arqueolóxico nos seus arredores.

Praia de Doniños

Quizás sexa a máis coñecida de Ferrol, a praia de Doniños ten unha extensión de case 2 quilómetros e conta con Bandeira Azul. Caracterízase pola súa area dourada e a súa forte ondada, sendo un punto de visita obrigada para moitos surfeiros. Ten todos os servizos necesarios para pasar un día en familia. O seu fácil acceso fai que se converta nun areal cun nivel de ocupación alto en tempada de verán.

Praia de Carnota

Este inmenso areal de 7 quilómetros de longo é un espazo de grande interese turístico e ambiental. Cun estado de conservación exemplar, constitúe un espectacular conxunto de dunas e marismas nos que abundan a fauna e a flora. A praia de Carnota é ideal para os amantes das aves, xa que serve de refuxio a moitas especies e destaca pola súa variedade de ecosistemas. Por estas características e a súa inigualable beleza, é tamén considerada como unha das mellores de Galicia.

Praia de Covas

En Viveiro atópase a praia de Covas, a máis coñecida deste municipio lugués. Trátase dun areal con alta ocupación en tempada estival e perfecta para resgardarse do vento, xa que proporciona a intimidade que buscan moitos turistas. As súas augas tranquilas convidan aos bañistas a mergullarse e, ademais, está dotada de instalacións e servizos para gozar en familia. Desde o seu parte occidental pódense observar Os Castrelos, unhas rochas que son testemuña dalgúns naufraxios históricos.

Praia de Riazor

Unha das praias urbanas máis destacadas de Galicia é a de Riazor, situada na cidade da Coruña. Galardoada coa Bandeira Azul, trátase dun areal moi céntrico e bastante concorrido en tempada alta. Posúe todos os servizos e instalacións necesarios para pasar o día, ademais de estar a pé do paseo marítimo da cidade. Sendo unha das máis coñecidas de Galicia, poderás acceder a ela andando ou utilizando o transporte público.

Praia das Furnas 

Situada na entrada da Ría de Noia, a praia de As Furnas é tamén una das máis atractivas de Galicia. Este areal pertencente ao municipio de Porto do Son destaca polas súas canles e piscinas naturais que se foron formando co paso dos anos debido ao desgaste do vento. Trátase dun paraíso natural no que os ventos e as fortes ondadas sempre están presentes, polo que se advirte do perigo das súas augas. Aínda así, merece a pena achegarse para gozar das paisaxes que ofrece.

Praia de O Vilar

A praia do Vilar está situada ao suroeste de Ribeira e é unha das máis famosas dese municipio coruñés, tratándose tamén do areal máis coñecido do parque dunar de Corrubedo. Resulta un lugar perfecto para desconectar e gozar da natureza, xa que se atopa afastada da civilización e nunha contorna marcada polas árbores e as dunas. Esta praia, de ondada moderada e de area fina e branca, dispón tamén de servizos como bancos con mesas para comer e un restaurante.

Praia América

Os emigrantes retornados de América que construíron a primeira urbanización nas súas inmediacións son os responsables da denominación actual deste popular areal de Nigrán coñecido antigamente como Area Loura pola súa cor dourada. Con máis dun quilómetro de lonxitude, é moi apreciada polos bañistas por estar resgardada das ondas, pero tamén por aqueles que queren gozar da vista panorámica de toda a súa contorna.  

Praia de Area Maior

Aos pes do promontorio do Monte Louro, onde o litoral apunta xa cara a Costa da Morte desde do Sur, a praia de Area Maior, en Louro-Muros, é unha das máis espectaculares de Galicia tanto poola súa siutación fronte ao Océano como pola súa contorna na que se atopa a Lagoa das Xalfas, lugar extraordianrio para avistar aves. A este areal séguenlle cara o Norte os do Ancoradoiro e Lariño, este último compartido co Concello de Carnota, e tan espectacular se cabe como a propia Area Maior, o que fai que nunha liña costeira de apenas cinco quilómetros nos atopemos con dúas das mellores praias do liitoral galego.

Praias de  Barra, Viñó e Nerga

O municipio de Cangas atesoura unha das costas máis privilexiadas de Galicia con tres fachadas litorais que asoman cara á Ría de Vigo, o Océano e a Ría de Aldán. Con máis dunha vintena de areais a cada cal máis apetecible, eliximos aqueles da Ría de Vigo situadas na Enseada de Nerga: Barra,  Viñó, e  Nerga, que apenas separadas por pequenos conxuntos de rocas conforman unha liña costeira de máis de dous quilómetros de gran beleza. Pero, en Cangas custa moito elixir e un non pode deixar de coñecer a Costa da Vela, fronte ao Atlántico,  e as praias da Ría de Aldán,  coa espectacular  Areabrava ou a coqueta  Menduiña.

Praia de Arealonga (Porto do Son)

Situada xunto ao pe do famoso asentamento do Castro de Baroña nome polo que tamén é coñecida, a praia de Arealonga é un lugar idela se che gusta a historia e pasar tempo xunto ao mar Trátase dun areal que chama a atención pola súa area fina e as súas grandes ondas. As súas fortes correntes e o descenso que se produce ao entrar na auga fan que sexa recomendable saber nadar ben e tomar precaucións á hora de bañarse. 

Praia de Razo

En Carballo atópase a Praia de Razo, un amplo areal que forma parte do espazo natural protexido Razo-Baldaio. A súa contorna posúe unha gran riqueza  faunística e diversidade de flora, xa que se pode ver distintos ecosistemas e, mesmo, observar na zona dos cantís os estratos da praia fósil que xa existía nese mesmo lugar hai miles de anos. Trátase dun espazo perfecto para descansar, estar en contacto coa natureza e practicar deportes como o surf.

Praia de Arealonga (O Vicedo)

A Praia de Arealonga é perfecta para refuxiarse do vento, xa que é un areal abrigado e tranquilo, ideal para pasar o día en familia. Cunha lonxitude de 1.300 metros, destaca pola súa area fina e polas vistas que ofrece de toda a ría. Ademais, conta cunha contorna verde que a rodea e unha zona de paseo que comunica a praia coa desembocadura do río Sor. Ao atoparse preto do pobo resulta moi fácil acceder a todos os servizos a pé. 

Como se pode ver, Galicia ofrécenos múltiples opcións para gozar da costa e, pese a que as praias mencionadas son algunhas das máis citadas nos rankings, existen infinidade de incribles areais que che convidamos a descubrir para que engadas a esta lista. Así que, para ti, cal sería o ranking ideal?

Aquí resolvemos tódolos teus temores.

Aínda que o habitual é que a maioría dos areais non admitan animais de maio a setembro, cada vez son máis os concellos que se suman a esta iniciativa de permitir a súa entrada nalgunha das súas praias. Actualmente nas costas galegas hai 10 areais que permiten o acceso de cans.

Se o teu destino vacacional está na provincia de Pontevedra, hai 5 concellos nos que os teus amigos caninos poden bañarse contigo no mar.

No Grove están a praia do Espiño e a do Portiño. Situadas unha á beira da outra, atópanse xunto ao Porto Deportivo de Pedras Negras, en San Vicente do Mar. Trátase de praias tranquilas e con poucas ondas nas que poderás pasar un día ideal xunto á túa mascota. 

Tamén nas Rías Baixas atoparás o areal de O Castelete, en Vilagarcía de Arousa. Despois de moitos anos sendo usadas por bañistas con mascotas, o Concello decidiu oficializar o acceso de animais, e ao atoparse próxima á estrada instalou un valado de madeira para evitar que os cans puidesen escapar cara ao asfalto. Conta ademais con papeleiras para depositar os excrementos.

En Cangas tamén poderás gozar dunha xornada de diversión xunto á túa mascota. Na praia da Cunchiña, fronte á antiga conserveira Massó, está permitido acceder con cans. 

A praia canina de Cesantes é un lugar fantástico para gozar destas vacacións. Situada no Concello de Redondela, conta cun espazo duns 150 metros.

Vigo conta con dúas praias caninas. A Foz, xunto á desembocadura do río Lagares, e Calzoa, próxima á primeira. Con bastante superficie, os cans poderán correr ás súas anchas e darse un bo mergullo.

Na provincia de Lugo contamos cun concello petfriendly. Barreiros permite o acceso aos nosos amigos caninos á praia de Punta Corveira. Este areal, contiguo á praia de Lóngara é de carácter rochoso.

Na Pobra do Caramiñal, provincia da Coruña, atopámonos coa praia do Areal, que separa o paseo marítimo do acceso ao mar. Este areal, de 1 km de lonxitude, é coñecido polos veciños como a praia das mariscadoras. É ideal para ir co teu can, darse un baño e despois pasear tranquilamente polos arredores, xa que se trata dunha praia urbana.

E tamén na provincia da Coruña podemos achegarnos ata a praia de Ares, que desde hai uns anos adica unha parte da súa praia urbana aos cans. De augas claras e area fina, ten 1 km de lonxitude para poder gozar coa túa mascota.

Se é así, probablemente xa coñezas algunhas das praias galegas das que hoxe falaremos. Pero se aínda non te decidiches, hoxe propoñerémosche varias praias que, ademais de namorarte, farán que desexes empezar a práctica deste deporte cheo de adrenalina canto antes.

Sexa como sexa, Galicia é un lugar excepcional para a práctica de surf. Sabías que é aquí onde en 2014 se rexistrou a onda máis grande de toda España desde que se teñen datos? Nin máis nin menos que 27,81 metros de altura.

Pero vaiamos coas praias…

A primeira que se nos vén á cabeza ao pensar en surf en Galicia é, seguramente, a Praia de Pantín, debido a que é aquí onde cada ano se celebra o campionato internacional de surf Pantín Classic, do que xa falamos nalgunha ocasión. Esta praia está a uns 20 minutos de Ferrol (A Coruña) e, ademais de manterse case virxe, ten ondas durante todo o ano.

Moi preto de aquí, en Ferrol, atópase a Praia de Doniños. Esta praia destaca pola calidade da súa ondada, así como polos seus fortes ventos, que fan que se formen ondas de gran tamaño. É na primavera e no verán cando mellor se pode gozar do surf alí.

Un pouco máis ao sur no mapa, en Carballo, está a Praia de Razo, unha das máis concorridas e a segunda máis grande da comunidade galega, con algo máis de cinco quilómetros de lonxitude. Esta praia é coñecida pola calidade que teñen as súas ondas, que permiten a práctica de surf a case calquera. De feito, é unha das mellores praias para iniciarse neste deporte. Ademais, e a diferenza das outras praias da zona, nesta pódese surfear tanto se hai marea alta coma se está baixa.

Seguimos a nosa ruta pola provincia da Coruña e detémonos agora na Praia do Rostro, en plena Costa da Morte, unha praia lixeiramente agochada que adoita considerarse perigosa para o baño pero excepcional para o surf. E aí vai unha curiosidade: din que baixo a area desta praia se atopa unha antiga cidade fundada pola tribo celta dos Nerios, a cidade de Dugium.

Na zona de Muros atopamos tres praias máis que completan a nosa ruta coruñesa e que farán as delicias dos que aman este deporte: Area Maior, Ancoradoiro e Lariño. Mentres que a primeira é perfecta para os que se están iniciando no surf, as outras dúas adóitanas frecuentar surfeiros de nivel máis alto. Hainas para todos.

Xa na provincia de Pontevedra é imposible non mencionar a Praia da Lanzada. Aquí, do mesmo xeito que en Pantín, adóitanse facer campionatos de surf, pero a nivel máis local. É, tamén, unha praia perfecta para principiantes no mundo do surf, e unha das peculiaridades que fai a esta praia máis bonita se cabe é que, durante a tempada de inverno, adoita haber golfiños nadando moi preto da costa, polo que non é raro velos xunto aos surfeiros gozando das ondas. É un espectáculo fascinante.

Por último, e antes de rematar co noso percorrido surfeiro polo sur, detémonos na Praia de Patos, en Nigrán, practicamente á beira de Vigo. A esta praia acoden surfeiros de todos os recunchos a finais de verán e de inverno, debido a que é nestas épocas cando os ventos favorecen a práctica deste deporte. Ademais, esta praia é especial, debido a que desde ela pódense obter unhas vistas extraordinarias das Illas Cíes.

Seguro que non queres intentalo?

O nome real da praia é Augas Santas, pero os seus característicos arcos (de máis de trinta metros de altura), que lembran aos arbotantes dunha catedral, son os que a fixeron famosa polo seu outro nome: As Catedrais. Xunto a eles, grutas de decenas de metros e corredores de area entre bloques de roca agochan multitude de curiosidades e historias que fan desta praia un lugar absolutamente máxico.

A primeira delas xorde ao redor da súa orixe, xa que aínda que se pensaba que os seus arcos e  paredes foran esculpidos na pedra polo vento e o mar ao longo do tempo, hai uns anos un grupo de arqueólogos detectou na zona restos do que podería ser unha mina romana de ouro e, de confirmarse, a súa orixe non sería unicamente natural, senón que tamén actuaría na súa formación o home.

Pero máis aló das pequenas ou grandes curiosidades, hai infinidade de lendas que envolven de misterio este lugar…

Conta a lenda que se algunha vez un queda moito tempo cos pés ancorados na area poderá ver como se abren e se pechan os pasadizos segredos onde, segundo din, dormen os homes que o mar retén enfeitizados no seu abrazo de escuma. Tamén din que cada día ou cada noite, nunca a unha hora concreta, hai un momento no que as arestas do limiar da porta das Catedrais (o enorme arco que se penetra no mar) ilumínanse de Soles ou de Lúas, e que nese momento se podería predicir o futuro ou volver ao pasado. Ademais, os vellos mariñeiros contan tamén que, nas horas máis escuras, nas noites nas que a Lúa desaparece de todo, uns puntos brillantes marcan os límites e o centro desa porta, e que eses son os ollos verdes das sereas que iluminan, desde a orixe dos tempos, o camiño de volta á casa.

E hai máis… Din que se estás baixo o arco no momento en que o límite máis baixo da marea coincide co momento no que o sol empeza a caer polo horizonte, debes pedir un desexo, posto que é o momento en que os Deuses se achegan a escoitar o que a xente lles pide.

En resumo: o único modo de descubrir todo o misterio que esconde a Praia das Catedrais é, obviamente, indo visitala. Atréveste?

Este vértice extremo occidental de Europa que é Galicia, por unha parte ábrese como unha man de pedra e verde ó océano Atlántico e polo setentrión sinala o mar Cantábrico. Sabia xeoloxía na que alternan prominentes acantilados con mainas praias de relucente e fina area. Areais con topónimos que fan alusión ás súas características topográficas, a historias de galeóns afundidos, de odiseas de navegantes que van de Breogán a San Telmo ou a expedicionarios e aventureiros descobremundos, a lendas xeralmente sobre ondas fecundativas e en relación con Venus, a fábulas e contos de barcos de pedra e tesouros. Espacios nos que as ondas entregan natureza, buguinas cunchas e algas, en todo tempo recomendados como escenarios sacro-profanos pola “meiga” e a tradición naturista. Templos da paisaxe ós que miran antigas capelas dedicadas á Virxe, “Estrela da Mañá” e a un tempo do vésperus, tamén “Stella Maris” ou a “santiños” como San Adrián, tan na devoción das xentes do mar, de ancestrais cultos animistas.