O monumento máis emblemático da localidade foi á vez testemuña e protagonista da súa historia. Alí celébrase cada ano, chegado o mes de setembro, unha multitudinaria romaría que atrae ata o santuario a miles de persoas chegadas de toda Galicia para render homenaxe á Virxe. O templo foi reconstruído en varias ocasións. A máis recente, tras o incendio que sufriu o día de Nadal do 2013.

O lugar é tamén punto de destino de moitos peregrinos que, tras chegar a Compostela e visitar a tumba de Santiago, deciden prolongar o seu roteiro ata Muxía para visitar outro dos espazos intimamente ligados á tradición xacobea. Di a lenda, explicando tamén o nome do santuario, que este foi erixido no lugar ao que chegou a Virxe nunha barca de pedra para infundir ánimos ao Apóstolo.

Por iso non é de estrañar que as pedras que rodean o templo estean repletas de simbolismo. A máis famosa de todas elas é a de Abalar, unha enorme mole granítica de 70 toneladas de peso que a tradición identifica co casco da embarcación da Virxe. Pola súa forma e a súa localización realiza un movemento oscilante cando varias persoas soben aos seus extremos. Esta singular característica espertou o asombro dos visitantes durante séculos, aínda que nos últimos anos só puido abalar de xeito intermitente por mor dunha fractura. Segundo a tradición, a pedra foi escenario de ritos antigos relacionados coa fertilidade.

Outras pedras con nome propio do santuario son a Pedra do Temón, que sería outra das partes da embarcación da Virxe; a dos Namorados e a dos Cadrís, cuxa forma lembra a un ril e por iso atribúenselle propiedades curativas se se cumpre co rito de pasar baixo ela nove veces. 

Nas inmediacións do santuario pódense ver tamén outras pedras cargadas de simbolismo, as que forman A Ferida. Pero neste caso non foi a natureza a que lles deu forma, senón a man do home. Trátase dunha peza de gran formato realizada polo escultor Alberto Bañuelos-Fournier a modo de homenaxe aos voluntarios que loitaron contra a marea negra do Prestige e de recordo daquela catástrofe.

A Sala do Perello completa este percorrido pétreo pola historia e as lendas de Muxía. Non moi lonxe do santuario varias pedras de grandes dimensións forman unha especie de habitáculo que, segundo contan, no pasado tivo algún morador singular. 

This pilgrimage is as old as the foundation of its first chapel, in the 11th and 12th centuries, and is declared a National Tourist Interest. It is celebrated during the second weekend of September, being Sunday the culminating moment of the celebration with a procession that crosses several streets of Muxía on the road to the Church of Santa Maria, where the Virgin is received until the following day.

Thousands of people flood the streets of the village during those days to honor their patron. People come pilgrims from distant places to enjoy this party where they perfectly combine devotion and fun. The road that leads to the sanctuary, bordered by the typical candle and thread posts, is a hive of people going to mass. At the end of this, the Virgin leaves in procession until the port, where she realizes the blessing of the waters. On that day, in addition to tasting the fish stews typical of the area, also visit its famous stones. And is that the cultural history of Muxia is linked to both the Sanctuary of A Barca and the stones of its surroundings.

But did you know why?

Legend says that when Santiago preached the gospel in these lands, in a moment of desolation due to the little success achieved in his preaching, he received the visit of the Virgin on a stone boat in which angels rowed, which gave him encouragement to that the apostle continued his evangelizing work. As proof of its appearance, the boat of the Virgin was shaped in the rocks. Years later, the image of the Virgin was discovered under the helm of the boat and proceeded to its transfer to the parochial church but, inexplicably, it reappeared in its original place. Before this miraculous fact, the inhabitants of Muxía decided to build a sanctuary to honor the Virgin, and it is in the surroundings of this sanctuary located next to the sea where they are the rocks used in a pagan cult rite that soon was Christianized. They are “Pedra de Abalar”, “Pedra dos Cadrís”, “Pedra dos Namorados” and “Pedra do Temón”.

This cult of stones, very common in Galicia, probably owes its origin to the pre-Roman times and, apparently, its Christianization is due to the monks of Muxía. “A Pedra dos Cadrís” is an indispensable visit for all those who suffer rheumatic problems, for which they have to pass underneath it nine times. “A Pedra de Abalar” produces a mysterious sound to which the popular tradition attributes a multitude of powers. According to count, the sound only takes place in case to be innocent and to be free of sin. There are also those who say that the stone emits its sound alone as a warning of a shipwreck or some other misfortune. “A Pedra do Temón” owes its name to it, always according to legend, is the hull of the boat in which the Virgin appeared. Finally, “A Pedra dos Namorados”, the only stone of A Barca whose tradition is not related to the Marian legend. It has a form of seat with a large backrest in which couples promise love and fidelity.

All of this makes the Romaría de Nosa Señora da Barca, therefore, a really magical one.

Do you want to discover it?

Esta romaría é tan antiga como a fundación da súa primeira capela, nos séculos XI e XII, e está declarada Festa de Interese Turístico Nacional. Celébrase durante o segundo fin de semana do mes de setembro, sendo o domingo o momento culminante da celebración cunha procesión que percorre varias rúas de Muxía camiño da Igrexa de Santa María, onde se acolle á Virxe ata o día seguinte.

Son milleiros de persoas as que alagan as rúas da vila durante eses días para honrar á súa patroa. As xentes chegan peregrinando desde lugares afastados para gozar desta festa onde se conxuntan perfectamente a devoción e a diversión. O camiño que conduce ao santuario, bordeado polos típicos postos de velas e roscas, é un fervedoiro de xente que se dirixe á misa. Ao finalizar esta, a Virxe sae en procesión ata o porto, onde realiza a bendición das augas. Ese día, ademais de degustar as caldeiretas de peixe típicas da zona, tamén se visitan as súas famosas pedras. E é que a historia cultural de Muxía vai ligada tanto ao Santuario da Barca como ás Pedras da súa contorna.

Pero, sabías por que?

Conta a lenda que cando Santiago predicaba o Evanxeo por estas terras, nun momento de desolación debido ao pouco éxito logrado na súa predicación, recibiu a visita da Virxe sobre unha barca de pedra na que remaban anxos, o que lle infundiu ánimos para que o apóstolo continuase co seu labor evanxelizador. Como proba da súa aparición, a barca da Virxe quedou plasmada nas rocas. Anos despois, descubriuse a imaxe da Virxe baixo o temón da barca e procedeuse ao seu traslado á igrexa parroquial pero, de forma inexplicable, volveu aparecer no seu lugar orixinal. Ante este milagroso feito, os habitantes de Muxía decidiron construír un santuario para honrar á Virxe, e é nos arredores deste santuario situado xunto ao mar onde se atopan as rocas usadas nun rito culto pagán que logo foi cristianizado. Son a “Pedra de Abalar”, a “Pedra dos Cadrís”, a “Pedra dos Namorados” e a “Pedra do Temón”.

Este culto ás pedras, moi habitual en Galicia, probablemente deba a súa orixe á época prerrománica e, segundo parece, a súa cristianización débese aos monxes de Muxía. A “Pedra dos Cadrís” é de visita indispensable para todos aqueles que padezan problemas reumáticos, para o que han de pasar por baixo dela nove veces. A “Pedra de Abalar” produce ao moverse un son misterioso ao que a tradición popular atribúe multitude de poderes. Segundo contan, o son só se produce en caso ser inocente e estar libre de pecado. Tamén hai quen di que a pedra emite o seu son por si soa como aviso dun naufraxio ou algunha outra desgraza. A “Pedra do Temón” debe o seu nome a que, sempre segundo a lenda, é o temón da barca na que se apareceu a Virxe. Por último, a “Pedra dos Namorados”, a única das pedras da Barca cuxa tradición non se relaciona coa lenda mariana. Ten forma de asento cun gran respaldo no cal as parellas se prometen amor e fidelidade.

Todo isto fai que a Romaría de Nosa Señora da Barca sexa, por tanto, unha das máis máxicas.

Non tes ganas de descubrila?

Muxía is a small coastal town on what is called the “Coast of Death” (Costa da Morte), located just north of Fisterra. Both Fisterra and Muxía are popular destinations for pilgrims that have continued on walking after arriving in Santiago de Compostela.

What stands out in Muxía, and what is a must is a visit to the Virgen de la Barca sanctuary located on the tip of a peninsular, about 500 meters from Muxía center.

Muxía is know for its spectacular beaches and the town center has options for lodging and some good options for finding a good place to eat.

How to travel to Muxía
If you are not walking or driving, you can take the bus out to Muxía from Santiago de Compostela. Have a look at the website of the Municipality of Muxía for details.

View Larger Map