Viveiro

Esta localidade da Mariña lucense presume de celebrar unha Semana Santa que mereceu a consideración de festas de interese turístico internacional e que destaca, entre outros motivos, polo valor artístico dos seus pasos, algúns dos cales son articulados. Máis de douscentos anos suma xa o Paso da Cea, creado a comezos do século XIX por un artesán empregando a mariñeiros da zona como modelos para dar forma ás figuras dos Apóstolos. As procesións da Última Cea, O Prendemento, O Encontro e o Santo Enterro son algunhas das máis emotivas e vistosas do seu calendario habitual. Este ano non se poderá gozar delas na rúa para evitar aglomeracións, pero si se manterá o culto nas igrexas e organizaranse exposicións e actividades virtuais.

Máis información en http://semanasantaviveiro.com/

Ferrol

Desde o ano 2014 a Semana Santa ferrolá goza tamén do recoñecemento como festa de interese turístico internacional. Desde o Domingo de Ramos ata o Domingo de Resurrección, as cinco confrarías da cidade organizan un total de 24 procesións que enchen de fervor e vistosidade as rúas de Ferrol. Os principais actos desenvólvense entre os barrios de Esteiro e A Magdalena durante as xornadas do mércores, o xoves e o venres santo. Este ano, esas procesións serán substituídas por actos alternativos, que se desenvolverán nas sedes de cada irmandade de Semana Santa e nas praza das Angustias, Amboage e Contraalmirante Azarola Gresillón respectando as medidas sanitarias e as restricións de aforo establecidas polas autoridades.

Máis información en http://www.semanasantaferrol.org/

Santiago de Compostela

As rúas da cidade do Apóstolo son o inmellorable marco para o desenvolvemento dunha Semana Santa, declarada de interese turístico de Galicia, e que experimentou nos últimos anos unha intensa revitalización, tal como demostra o feito de que Compostela conte xa con máis dunha ducia de confrarías. Os seus membros son os responsables de organizar as 17 procesións coas que se recrean os principais episodios da paixón, a morte e a resurrección de Xesucristo. Os actos previstos nesta ocasión desenvolveranse entre o 26 de marzo e o 11 de abril, aínda que tamén prescindirán das procesións para evitar os riscos sanitarios derivados da aglomeración de persoas. No seu lugar, as actividades organizadas pola xunta de confrarías trasladaranse ás súas propias sedes e a outros espazos pechados nos que se poida controlar o aforo e o cumprimento das medidas sanitarias.

Máis información en  https://www.semanasantasantiago.es/es/inicio/

Fisterra

Os tradicionais festexos de Semana Santa de Fisterra, declarados tamén festa de interese turístico galego, suman nesa localidade da Costa da Morte unha singular recreación que ano tras ano congrega a miles de persoas converténdose así no acto principal do seu extenso programa. Ten lugar o Domingo de Resurrección e os propios veciños encárganse de dar vida aos protagonistas da resurrección de Xesucristo. Do mesmo xeito que o ano pasado, os promotores das actividades tiveron que cancelar as procesións e a citada representación, pero si se manteñen os actos litúrxicos previstos no interior da igrexa parroquial de Santa María dás Areas, e para evitar que as limitacións de aforo impidan a fieis e curiosos tomar parte, a Xunta de Confrarías da Semana Santa de Fisterra retransmitiraos en directo a través do seu espazo en Facebook.

Máis información en https://www.facebook.com/semanasanta.fisterra/

Lugo

A celebración de actividades alternativas centradas nas procesións que deberían desenvolverse cada día é a idea na que están a traballar os responsables da xunta de confrarías de Lugo para manter viva a Semana Santa na cidade da muralla, festa tamén de interese autonómico. Os veciños non poderán ver a procesión do Santo Sacramento (acontecemento singular ligado ao privilexio do que goza a súa Catedral de expoñelo de forma permanente) nin o vistoso encontro entre Xesucristo e a Virxe, pero si sumarse, coas consecuentes limitacións de aforo, aos actos que serán organizados en xornadas sinaladas como o Domingo de Ramos, e o Xoves e o Venres Santo. 

Máis información en http://www.semanasantadelugo.com/es/noticias

Mondoñedo

As procesións que se celebran desde o Domingo de Ramos ata o Domingo de Resurrección converten a Semana Santa nunha das principais festividades do calendario mindoniense e propiciaron que teña tamén a consideración de festa de interese turístico galego. As súas orixes remóntanse, polo menos, ao século  XVI, e aínda que nesta ocasión os veciños non poderán tomar as rúas para asistir a estas escenificacións de gran fervor e solemnidade, si poderán acudir a monumental catedral para seguir as diferentes misas previstas ao longo deste ciclo festivo. 

Máis información en  https://www.facebook.com/turismomondonedo

Betanzos

Declarada de interese turístico autonómico no ano 2017, a Semana Santa de Betanzos destaca especialmente polas procesións do Domingo de Ramos e do Xoves e o Venres Santo, sendo a coñecida popularmente como Os Caladiños a máis famosa de todas elas. Por segundo ano consecutivo as rúas non serán escenario do tradicional percorrido dos pasos e os confrades e nazarenos, pero os actos litúrxicos manterán vivo o seu espírito e as redes sociais contribuirán á súa promoción tal como ocorreu hai un ano, cando foron difundidos a través da canle en YouTube da Unidade Pastoral de Betanzos.

Máis información en  https://www.facebook.com/semanasantabetanzos

Cangas

O valor artístico dos seus pasos, algúns deles articulados para conferir máis realismo á celebración, a súa antigüidade e o seu arraigamento converten a Semana Santa de Cangas nunha das máis destacadas da provincia de Pontevedra e permitíronlle tamén ser declarada de interese turístico de Galicia. Algunhas das súas confrarías foron fundadas hai xa tres séculos e o seu labor contribuíu a que procesións como a da Santa Cea, a Negación de San Pedro ou o Santo Encontro congreguen a numeroso público. Ningunha delas sairá este ano, pero mantéñense algúns actos litúrxicos e confrarías como a Irmandade das Dores e da Soidade animan aos veciños a decorar os seus balcóns con bandeiras conmemorativas.

Máis información en https://cangas.gal/es/areas/turismo/fiestas-y-festivales/semana-santa

Paradela (Meis)

A implicación de toda a parroquia de Paradela, no municipio pontevedrés de Meis, converteu a súa Semana Santa noutra das máis destacadas de Galicia e por elo, tamén, de interese turístico autonómico. Os propios veciños convértense en actores por uns días para dar vida aos principais personaxes dos episodios centrais do relato bíblico: a entrada triunfal de Xesús en Xerusalén, a Última Cea, o Prendemento de Cristo, o xuízo, o vía crucis… Todas elas son escenificacións que, do mesmo xeito que hai un ano, volverán caer nesta ocasión do programa de actividades polas restricións da covid, aínda que, probablemente, a confraría volverá aproveitar as redes sociais para organizar unha Semana Santa Virtual.

Máis información en http://bit.ly/semanasantaparadela

Ponte do Demo

Silleda e Vila de Cruces

O nome desta ponte de construción medieval e un só arco levantada sobre o río Deza e situada nas inmediacións do mosteiro de San Lourenzo de Carboeiro non é casual. Conta a lenda que foi o propio demo quene o levantou tras chegar a un trato cos monxes, cansados de ver como as crecidas causaban danos aos viadutos levantados por eles mesmos anteriormente. Os monxes comprometéronse a entregar ao diaño a alma dos falecidos durante unha xornada dominical, pero chegado o día, prolongaron os rezos durante toda a xornada para evitar así cumprir o acordado. 

Ponte de Pontedeume

Pontedeume

Aínda que hoxe en día a denominación da vila de Pontedeume está claramente ligada ao río que baña as súas terras, o Eume, tamén aquí hai espazo para a lenda. Neste caso, o relato que chegou ata os nosos días fala de que o monumental viaduto que une ese municipio e Cabanas foi construído polo diaño para facerse coa alma dunha fermosa moza que posuía terras en ambas beiras e que quedara atrapada na ribeira oposta ao seu castelo tras ser sorprendida por unha súbita crecida do río. Do mesmo xeito que no caso anterior, o diaño tamén foi burlado e daquel episodio só quedaría a denominación Ponte do Demo aínda que reconvertida co pasar dos séculos en Pontedeume.

Ponte Gatín

Becerreá

A intervención do diaño está presente tamén na lenda que deu nome a este paso sobre o río Navia situado no municipio lucense de Becerreá. O leito do río separaba a unha parella de namorados que pactaron co demo entregarlle un bebé se este construía unha ponte que lles permitise reunirse. O diaño accedeu e levantou o viaduto, pero a parella para non ter que entregarlle ao fillo que esperaban deulle uns gatos recentemente nados. De aí o nome do lugar.

Ponte do Pasatempo

Mondoñedo

Antigamente coñecida como Ponte dos Ruzos, este viaduto situado no límite da vila de Mondoñedo debe a súa denominación actual a un relato no que a historia e a lenda mestúranse e que o liga directamente co tráxico final do Mariscal Pardo de Cela. Este famoso nobre foi condenado á morte polos Reis Católicos por enfrontarse a eles, e aínda que a súa esposa, Isabel de Castro, conseguiu que fose indultado non chegou a tempo para entregar o documento e evitar a execución. A demora produciuse, precisamente, na devandita ponte. Conta a lenda que os cóengos de Mondoñedo, inimigos do  Mariscal, entretiveron alí a Isabel de Castro o tempo suficiente para impedirlle facer chegar a noticia do indulto e lograr que a condena fose cumprida. 

Ponte das Febres

Tui

Tamén neste caso a historia e a lenda danse a man para explicar a denominación deste pequeno viaduto situado nos arredores de Tui, no antigo camiño que se dirixía a Compostela e por onde hoxe seguen transitando os peregrinos do Camiño Portugués. As febres que lle dan nome son as da enfermidade que obrigou a San Telmo a interromper a súa viaxe cara a Santiago e que provocarían, poucos días máis tarde, a súa morte. A ponte sería o lugar onde sentiu os efectos da enfermidade. Chegado alí decidiu cancelar a peregrinación e regresar á cidade da que posteriormente foi nomeado patrón.

Ponte da Ramallosa

Nigrán e Baiona

A figura de San Telmo está ligada, así mesmo, ao viaduto medieval que une os municipios de Nigrán e Baiona. Neste caso, a lenda conta que unha gran tormenta azoutou o lugar mentres o santo estaba a predicar ante os fieis. Os presentes trataron de fuxir asustados, pero o santo logrou abrir un claro entre as nubes e evitar que a ponte sufrise os efectos da tormenta. Non é esta a única lenda que inspirou este viaduto. A ponte foi tamén, en tempos, escenario de ritos de fecundidade. 

Ponte dos Padriños

Ribadumia e Vilanova de Arousa

A ponte que une as dúas metades do lugar de Ponte Arnelas separadas polo río Umia é tamén un lugar relacionado con antigas prácticas de fecundidade. E son eses ritos os que propiciaron que o viaduto sexa coñecido como Ponte dos Padriños. Segundo a tradición, aquelas mulleres que non puidesen levar a bo termo embarazos anteriores debían dirixirse á ponte e pedir ao primeiro home que a cruzase que vertese sobre o seu ventre auga do río Umia. Despois celebrábase unha pequena festa no lugar e arroxábase a vaixela ao río. Se o embarazo concluía de forma positiva o descoñecido convertíase en padriño do bebé.

A Ponte Maceira

Ames e Negreira

Situado en pleno Camiño de Fisterra, o viaduto da Ponte Maceira está vencellado cunha lenda relacionada co Apóstolo Santiago. O relato explica que un grupo de discípulos que escaparan do cativerio romano cruzaron o río Tambre por un viaduto, a Ponte das Pías, que veu abaixo cando os lexionarios que trataban de darlles caza estaban a atravesala. Aínda que son varias as localizacións nas que foi situado este episodio, a vinculación da Ponte Maceira co fenómeno xacobeo propiciou que neste lugar callase con especial intensidade esa suposta relación coa antiga Ponte das Pías.

Ponte do Río Furelos

Antas de Ulla

Contan que nunha das pedras desta ponte situada sobre o río que lle dá nome é posible ver a contorna dunha man. É, segundo a lenda, a pegada que deixou o  mouro (personaxe da mitoloxía galega) que construíu a ponte por encargo dos veciños. O mouro finalizara a obra deixando unha pedra mal colocada para que a estrutura tremese co obxectivo de obrigar aos aldeáns para pagarlle de novo pola reparación. Ao ver que a estrataxema tivera efecto repetiuna con éxito varias veces. Pero cando os veciños se decataron do que ocorría decidiron escarmentalo quentando con lume a pedra mal colocada de tal maneira que cando o mouro se dispuxo a movela queimouse a man, que quedou alí gravada.

A Ponte das Partidas

Ponteareas

Dous relatos lendarios xa mencionados converxen nesta ponte medieval levantada sobre o río Tea. Un deles dinos que foi construído polos mouros e o outro remítenos ao rito de fertilidade segundo o cal a muller que quería levar a bo termo o seu embarazo tiña que pedir a un descoñecido que vertese auga do río sobre o seu ventre. Do mesmo xeito que noutros lugares, a lenda aquí tamén inclúe unha pequena festa, a vertedura ao río dos restos das celebración e o apadriñamento do neno por parte do descoñecido. Ademais, a orixe do nome da ponte tamén se move nese terreo a medio camiño entre a historia e a lenda. Hai quen sostén que é coñecido como ponte das Partidas porque era o lugar habitual de reunión dun grupo de ladróns para repartir o seu botín, pero outros defenden que debe esa denominación ao feito de servir de lugar de encontro dun grupo de cabaleiros antes de partir cara á loita. 

Inicialmente desenvolvíase no mes de agosto, pero as obrigacións do calendario agrícola fixeron que se desprazasen ata mediados de outubro. O que non cambiou a pesar do paso do tempo é que As San Lucas é un festexo de tanta tradición como valor etnográfico que soubo conservar os seus elementos máis característicos. 

O gando segue xogando un papel central no programa de actos e cada xornada das celebracións mantén unha nomenclatura particular. A chegada dos cabalos ata o recinto da feira e o paseo do Día das Vésperas (xoves 17), a feira tradicional de gando cabalar e o concurso de andaina galega do Día das San Lucas (venres 18), o concurso morfolóxico de cabalos e eguas de pura raza galega do Día do Medio (sábado 19), e o concurso de cabalos trotóns do Día das Maulas (domingo 20) son algunhas das citas que máis atención congregarán estes días en Mondoñedo tal como vén ocorrendo desde hai séculos.

A festa tamén soubo facer oco á modernidade e son moitas as propostas que complementan e enriquecen o seu programa ano tras ano: comidas populares, pregón (este ano con Manuel Lourenzo), pasacalles, teatro, homenaxes a personaxes ilustres nacidos na localidade (Pascual Veiga e Noriega Varela desta vez) e verbenas non faltarán tampouco nesta ocasión.

Este ano ademais, coincidindo co 800 aniversario dos inicios dos traballos da construción da Catedral de Mondoñedo, As San Lucas sumarán un atractivo máis: un Festival Intercéltico organizado co patrocinio da Consellería de Cultura e Turismo a través do programa O Teu Xacobeo. Terá lugar o sábado 19 convertendo a localidade nun punto de encontro para os amantes da música folk. A praza da Catedral encherase dos mellores sons coa actuación dunha destacada representación da música feita en Galicia e noutros países de tradición celta. Un grupo de gaiteiros dará inicio á velada tocando desde as torres da Catedral. A continuación, o gaiteiro asturiano Brais Rodrigo, Xabier Díaz e Adufeiras de Salitre, o grupo irlandés Lunasa e os franceses Gwendal encargaranse de poñer o broche de ouro a unha centenaria celebración que segue rezumando vitalidade.

Máis información aquí

Situación – Entre A Mariña Central e Oriental de Lugo, nos concellos litorais de Foz e Barreiros e interiores de Mondoñedo e Lourenzá.

Guardar

Guardar