Pois non tes que ir moi lonxe para descubrilo. En Caldas de Reis existe un taller de fundición de campás e metais finos a cargo da familia Ocampo. 

Pero non é de agora. Nin máis nin menos que 400 anos leva na parroquia de Arcos da Condesa este obradoiro de sonoras pezas.

En 1630 Felipe Branco Paz establece a súa zona de traballo alí. Ata entón fabricaba as campás no lugar onde se facía o encargo. Era o habitual, traballar sobre o terreo, onde se xuntaban varios artesáns, montaban un forno e fundían campás para todas as parroquias lindeiras. E así unha e outra vez, movéndose por toda Galicia coma se de nómades se tratase.

Felipe Blanco decidiu cambiar esa forma de traballar e asentarse nun lugar estable. Desde entón, e tras o paso das distintas xeracións que se foron implicando no negocio, cambiaron de taller en dúas ocasións, pero manténdose sempre na parroquia de Arcos da Condesa. O actual, atopámolo en Badoucos.

Agora está á fronte José Enrique López Blanco, Chicho. Criouse entre barro e bronce, cheirando a terra queimada, e aos poucos o oficio foise metendo no seu ser. Con 20 anos axudaba o seu pai e agora, con el xubilado, fíxose cargo do negocio. 

É o último campaneiro de Galicia, pero resístese a abandonar a súa tradicional forma de construír este instrumento tan peculiar. E non é sinxelo. Un encargo pode levarlle arredor de 3 meses. 

O primeiro que hai que facer é preparar tres moldes de barro, uns por encima doutros, superpostos, sen que se peguen. Unha vez secos, o do medio rompe e tírase, uníndose de novo o de fóra e o de dentro, deixando así un espazo onde se botará o bronce. Esas pezas de barro entérranse, como á vella usanza, para conseguir máis resistencia cando chegue o momento de verter a aliaxe.

Pero non vale calquera material para ese proceso. O estaño e o cobre son os compoñentes cos que eles traballan para facer o bronce, cunhas proporcións moi ben medidas para que todo saia á perfección. Nese momento pódense alcanzar no taller temperaturas moi altas porque o líquido que se consegue ao fundir o metal coa leña queimando con toda a súa forza alcanza os 1.200 graos. 

Diso, do espesor da campá en cada zona e do proceso de arrefriado posterior, dependerá que o instrumento emita uns sons ou outros. Aí está o segredo.

Sábeno na Catedral da Almudena, onde os Ocampo deixaron sinal facendo as xoias que colgan do seu campanario, pero tamén o sabemos aquí en Galicia, onde fabricaron campás como a de Bastavales ou as da Catedral de Santiago de Compostela. Neste último caso, preparando unhas réplicas das que estaban anteriormente.

Agora é a filla de Chicho quen xoga coa terra no taller mentres el tenta manter esta tradición de mestre campaneiro viva. Por outros 400 anos máis?