Ponte de Brandomil

Vaia por diante que esta ponte conta coa vantaxe dun nome realmente evocador, que remite  ao pasado galaicorromano e que serviu de inspiración ao poeta Eduardo Pondal: así se chamaba un dos heroes que, nas súas creacións, loitaban contra o invasor. A ponte cruza o Xallas xusto antes da cola do encoro da Fervenza, un dos moitos que aproveitan o leito deste río coruñés. Por el pasaba orixinalmente o Camiño de Santiago cara a Fisterra. É unha obra de moi probable orixe romana; segundo os traballos arqueolóxicos, durante o Imperio na zona existía un cruce de camiños e, polo tanto, polo menos unha vila que lle dese servizo a quen por aquí transitaba. Con todo, a ponte actual é da Idade Moderna, contra o século XVI, e consiste en catro arcos de pedra, o máis alto deles de máis de oito metros.

Ponte Maceira

É un dos lugares máis coñecidos e retratados do Camiño de Santiago a Fisterra e Muxía, e con razón: a Ponte Maceira, que sobrevoa o Tambre entre os concellos de Ames e Negreira, foi construída no século XIII e os seus sete arcos (todos de medio punto salvo o central, apuntado) foron testemuña de batallas medievais. Sorprende ademais pola beleza da contorna, formada por unha aldea construída arredor da pequena ermida de San Brais e, sobre todo, a presa e os muíños que aproveitaban a forza da auga neste punto do río.

Ponte do Bibei

Singular pola altura do seu arco principal, duns vinte metros sobre o río Bibei, esta ponte é un auténtico prodixio de lonxevidade. Foi construída no século II polos enxeñeiros do Imperio Romano e, con mínimas reformas, aínda sostén hoxe o tráfico da estrada autonómica OU-636, no tramo que une Larouco coa Pobra de Trives. É, de feito, unha das poucas pontes galegas que conservan a maior parte da fábrica romana; orgullosa dese pasado, nun dos seus estremos situáronse varios miliarios testemuña da importancia que tivo como vía de comunicación hai dous milenios e que segue conservando na actualidade.

Ponte de Pontevea

Cos seus seis amplos arcos apuntados, de inspiración gótica, a ponte de Pontevea atravesa o ancho río Ulla entre os concellos de Teo e A Estrada, a cabalo entre as provincias da Coruña e Pontevedra. Foi levantada no século XV e ten unha inconfundible silueta triangular. Xusto no medio, un indicador de pedra mostra o punto no que se separan as provincias da Coruña e Pontevedra. Desde a ponte e augas abaixo, á distancia dun pequeno paseo a pé, pódese chegar á Burga de Xermeade, unha fonte de augas medicinais que no seu día contou cun pequeno balneario.

Ponte do Pedrido

Non está mal rematar unha lista de pontes romanas e medievais cunha construción moi posterior, case contemporánea. A Ponte do Pedrido foi levantada entre os anos 1939 e 1942, en plena posguerra, para superar a ría de Betanzos entre os concellos de Paderne e Bergondo. Trátase dunha obra en formigón dos enxeñeiros Eduardo Torroja Miret e César Villaba Granda, inconfundible polo seu perfil lixeiro, o seu arco elevado central e o ton branco da súa cobertura. Construíuse nun punto no que o único medio de atravesar a ría era unha barca, co que a viaxe entre as cidades de Ferrol e A Coruña se acurtou considerablemente. De feito, ata a apertura hai dous decenios da ampliación da autopista AP-9 entre estas dúas urbes, foi parte esencial da principal vía de comunicación da costa ártabra.