Montefurado, un prodixio romano que chegou ata os nosos días

As pegadas da presenza romana son aínda visibles en moitos puntos de Galicia en forma de construcións de diversa índole: desde pontes ata restos de camiños, campamentos e mansións pasando por, seguramente, a máis emblemática de todas elas: a Muralla de Lugo. Pero estas terras gardan outra representativa testemuña daquela época que serve para entender o empeño e a capacidade técnica daquel pobo. Trátase do túnel de Montefurado, un paso que propiciou que o río Sil desviase o seu curso para atravesar a ladeira dun monte.

 

Situado no municipio lugués de Quiroga, este túnel remóntase ao século II, na época do emperador Trajano, e é unha mostra máis da importancia que a industria aurífera tiña xa en tempos do Imperio Romano. A febre do ouro levoulles a furar montañas en busca do prezado mineral modificando de forma radical a paisaxe e salvando toda clase de obstáculos. Nin sequera o poderoso leito dun río como o Sil lles impediu  levar a cabo os seus plans, tal como nos lembra Montefurado comezando xa polo seu propio nome.

 

Foi o desexo de extraer o ouro que se escondía no leito areoso do gran meandro que o río traza na zona o que levou aos romanos a proxectar unha maneira de desviar o leito e acometer así unha obra de enxeñería sen parangón no resto do Imperio. As súas dimensións seguen asombrando hoxe en día a quen o contempla desde as marxes das modernas vías de comunicación ou, mellor aínda, desde puntos como o miradoiro de  Anguieiros. As cifras falan por si soas da magnitude da obra a pesar de que un derrube ocorrido en 1934 por mor da erosión provocada por unha gran crecida do río reduciu notablemente o tamaño do túnel. Na actualidade ten unha lonxitude total de 52 metros (fronte aos 120 metros do trazado orixinal) e unha altura e anchura media que roldan os 20 metros. A profundidade da auga sitúase ao redor dos 12,5 metros aínda que varía en función das choivas e do caudal do río.

 

Crese que o túnel foi escavado mediante unha técnica que consistía en aplicar lume sobre a roca para quentala e despois arrefriala bruscamente con auga para provocar roturas polo cambio térmico. A continuación, con axuda de ferramentas metálicas procedíase a acabar de romper e retirar as placas de lousa. Non se coñecen datos concretos sobre o desenvolvemento dos traballos, pero algúns investigadores sosteñen que o campamento romano desde o que foron supervisados instalouse na aldea de Sesmil e hai quen defende que a orixe dese topónimo tería que ver, precisamente, co tamaño do destacamento alí situado.

 

O suceso de 1934 non só derrubou parte do túnel e propiciou que o Sil volvese discorrer temporalmente polo seu leito orixinal, senón que provocou que se perdesen os restos da fortaleza que se alzaba a zona do monte que colapsou, o Castelo de Pena dous Curvos. E novas crecidas do río e algúns pequenos desprendementos espertaron nos últimos anos a voz de alarma sobre a necesidade de preservar esta prodixiosa obra que nos segue permitindo viaxar atrás no tempo.

Un comentario en «Montefurado, un prodixio romano que chegou ata os nosos días»

  1. Eu gosto muito de viajar a Galiza, estive vivendo oito años en Vigo, teño amigos e compañeiros , falo com eles sempre que puedo,

    Um cordial saludo y hate prontiño

    Francisco

Deixa una resposta a Francisco Cancelar a resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará