A maxia da fraga por Wenceslao Fernández Flórez

O nome de Wenceslao Fernández Flórez está intrinsecamente unido á maxia das fragas galegas desde que en 1943 escribise a súa emblemática obra El bosque animado. Nado en Coruña en 1985 e finado en Madrid no ano 1964, son moitos os que cren que Cecebre foi a parroquia natal do autor, pero a súa historia non se une á deste lugar ata 1913, ano no que se despraza alí xunto coa súa familia coa intención de pasar a tempada estival. Volvería todos os veráns da súa vida. Hoxe propoñémosche un percorrido por este recuncho do municipio de Cambre, a través do cal poderás afondar nese mundo fantástico no que o autor inspirou a súa obra.

 

Fundación Wenceslao Fernández Flórez 

Hoxe en día, situada no edificio onde o autor pasou longas tempadas inmerso na creación das súas obras atópase a fundación homónima dedicada ó escritor. A casa, coñecida como “Villa Florentina” e sita no número 24 do lugar de Apeadero, pode visitarse da man da devandita fundación. Esta Casa-Museo acolle de maneira permanente unha exposición composta por obras, obxectos persoais, un fondo bibliográfico e utensilios de época pertencentes ó autor. Ademais, a entidade organiza alí numerosas actividades culturais relacionadas coa música, o teatro ou a literatura, así como itinerarios literarios que ofrecen a oportunidade de mergullarse na contorna da encantadora paisaxe que inspirou ó autor á hora de escribir a súa obra.

 

Fraga de Cecebre, a verdadeira fraga encantada

“La fraga es un tapiz de vida apretado contra las arrugas de la tierra; en sus cuevas se hunde, en sus cerros se eleva, en sus llanos de iguala. Es toda vida …” (Fragmento da obra El Bosque Animado – Wenceslao Ferández Flórez). Na parroquia cambresa de Cecebre, as pegadas de Fernández Flórez a través da fraga transpórtannos a esa localización soñada na que se desenvolvían as aventuras de Geraldo e a súa amada Hermelinda, Pilara e a súa ama  Juanita Arruallo, do bandido Fendetestas ou do furón Furacroios. Non fará falla moito para darse conta de que a Fraga de Cecebre non é unha simple fraga: as súas árbores, a fauna e a enorme biodiversidade que o conforman conteñen un mundo propio, cheo de maxia, entre a que resulta moi fácil deixarse levar. A pesar de que as súas dimensións son menores que cando Fernández Flórez escribiu a súa obra, a súa gran espesura, formada por salgueiros, castiñeiros, carballos, acivros e arbustos de verdor garantido, fan que só debamos introducirnos entre as súas árbores para poder percibir en toda a súa esencia aquela fraga de conto.

 

Ruta encoro de Cecebre 

Esta ruta circular de 14 km rodea o encoro pasando polos municipios de Cambre, Abegondo e Carral, tamén existe a posibilidade de realizar o itinerario por pequenos tramos lineais. O encoro foi construído en 1975 para poder abastecer a cidade da Coruña e a súa área metropolitana coa auga dos ríos Mero e Barcés. Nas súas profundidades atópanse os restos do Pazo de Santa Ana do século XVII e os Pazos de Borreiros e de Folgoso, pertencentes ó século  XVIII, que se deixan ver nas épocas de seca cando o nivel da auga é menor. A súa gran diversidade autóctona confire a esta zona o distintivo de Reserva dá Biosfera dás Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo situándoa así mesmo dentro da Rede Natura 2000.

 

Observatorio de aves

Os amantes das aves tamén atoparán no encoro de Cecebre un punto de interese ornitolóxico, xa que ao longo do ano, máis de 45 especies diferentes aniñan nos seus arredores. Nesta contorna pódense avistar diferentes variedades de patos, garzas, limícolas e zampullines, ademais dalgunhas especies de gaivota e aves rapaces. Entre a fauna deste espazo natural tamén poderemos observar outros animais como londras ou varias especies de anfibios, algúns endémicos desta zona.

 

Muíño de Peirao

Seguindo o leito do río Mero atopamos tamén o Muíño de  Peirao. Aínda que se trata dunha vivenda privada, paga a pena visitar este edificio, de estilo modernista que alberga un antigo muíño de pedra. Componse dunha roda vertical exterior e de dúas rodas dentadas que serven para o movemento circular da moa. O de Peirao é o único muíño destas características que continúa en uso dentro da comarca. Nos seus arredores tamén atoparás espazos para merendar e unha zona apta para o baño, ideais para gozar dunha xornada de lecer nunha contorna natural.

 

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará