Ruta polos cabos de Galicia

Se hai algo polo que destaca a xeografía galega é polos seus numerosos cabos penetrando no mar que, xunto co terreo escarpado da montaña, forman algúns dos cantís máis altos de toda Europa.

Hoxe falaremos dalgún deses cabos que, tendo características diferentes un doutro, teñen algo en común: deixan sen palabras a todo aquel que os coñece persoalmente. Paisaxes de ilusión, tranquilidade, atardeceres, o son do mar, o cheiro a sal e, en xeral, todo o que mantén a estas zonas de costa virxes, fan que se trate de lugares cunha maxia especial.

Na Costa da Morte atopámonos, por exemplo, co Cabo Touriñán, o lugar máis occidental de Galicia desde o que se pode ver a bravura do mar golpeando as rochas á vez que uno loita contra o vento que sempre sopra forte nese punto. Con todo, e a pesar de que o tempo non sempre acompaña, trátase dun lugar dunha beleza practicamente única, mesmo cando o único que se pode ver é o seu maxestuoso faro alzándose sobre a néboa co ruído do mar de fondo no seu estado máis salvaxe.

Nas Rías Altas atopámonos o Cabo Ortegal, considerado lugar de interese xeolóxico internacional e cunha estrada de acceso que acaba xusto aí, xusto no bordo do mar. Din que aquí, cando o día é moi claro, se un mira ao horizonte é incapaz de distinguir a liña que separa o mar do ceo. Azul infinito. Como curiosidade, aquí atópanse as rochas máis antigas da Península Ibérica e as cuartas do mundo, algunhas delas datadas de fai 1160 millóns de anos.

Tamén na zona norte atópase Estaca de Bares. Trátase do cabo máis setentrional da Península Ibérica e, ademais, o que marca a separación entre o Océano Atlántico e o Mar Cantábrico. O feito de contar cunha privilexiada situación setentrional fixo que este cabo fose utilizado en diversas épocas como punto estratéxico militar. Proba diso son as ruínas que se conservan moi preto do cabo de bases estadounidenses e británicas que, xunto cos franceses, foron os encargados de vixiar este punto.

Na comarca de Ferrol atópase o Cabo Prior, unha península que se penetra no mar case catro quilómetros e que desde hai séculos serviu como guía aos navegantes, militares e comerciantes que cruzaban estas lareiras camiño de Francia ou das Illas Británicas. Un dato curioso sobre este cabo é que, segundo din, sería o nariz do dragón cuxa cabeza se debuxa na xeografía costeira das Rías Altas. As rías de Ferrol e Cedeira poñerían boca e ollo, respectivamente, a este animal lendario.

Pero a costa sur nada ten que envexar ao norte en canto ao que a beleza se refire…

Temos, por exemplo, Puntal da Serra (ou Ronsel da Serra), un pequeno entrante de terra no mar de 19 metros de altura e desde onde se pode observar con detalle a costa de Monteferro e as súas rocas graníticas, así como toda a Enseada de Patos. Ademais, nas inmediacións deste cabo pódense ver os restos dun cuartel militar do século XX e a maior concentración de muíños naviculares de Galicia.

Estes son soamente algúns dos tesouros dos centenares que garda a costa galega e que paga a pena descubrir aos poucos.

Simplemente hai que chegar alí, deixar que o tempo pase, e gozar.

Deixar una contestación

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *