A pegada de Antonio Palacios en Galicia

Falar de Antonio Palacios (1874-1945), é nomear a un dos arquitectos galegos máis relevantes e influentes da España da primeira metade do século XX. Ademais de deixar pegada na capital española con algunhas das obras máis emblemáticas da cidade como o Círculo de Belas Artes, o Palacio de Comunicacións -actual Casa do Concello de Madrid- ou o Hospital de Xornaleiros de San Francisco de Paula, tamén deixou o seu particular selo arquitectónico no seu Galicia natal.

Nacido o 8 de xaneiro de 1874 no municipio pontevedrés do Porriño, pasou gran parte da súa infancia seguindo o traballo do seu pai, un axudante de Obras Públicas no ferrocarril que unía Guillarei con Valença do Minho. O que marcou dalgunha maneira a vocación profesional que perseguiu desde que se trasladou a Madrid en 1892 para cursar os seus estudos en Arquitectura.

A obra de Palacios caracterízase por seguir as liñas impulsadas por Viollet le Duc ou Rushkin, recorrendo a elementos do Gótico, o Neoplateresco ou o Barroco. Aínda que tamén seguiu correntes contemporáneas como o Modernismo, o que lle permitiu alcanzar o equilibrio entre as concepcións tradicionais e os métodos contemporáneos. O resultado, polo tanto, é unha obra moi persoal na que prima a distribución funcional do espazo.

En Galicia, atopamos exemplos da súa arquitectura en diferentes lugares. Como algunhas das construcións do Balneario de Mondariz , en Pontevedra, onde é imposible pasar por alto a Fonte de Gándara. Unha especie de templo de estilo clasicista cuberto por unha espectacular cúpula que protexe a fonte do seu interior. Unha obra monumental que, desde logo, reflicte o carácter do porriñés.

En pleno centro de Vigo, o Teatro García Barbón cun estilo inspirado na Ópera Garnier de París, é outra das construcións emblemáticas do arquitecto na comunidade galega. Destaca sobre todo a escaleira de acceso ao teatro, iluminada por unha vidreira realizada pola casa Maumejean. Moi preto, en Baiona, atópase o Monumento da Virxe da Rocha. Unha construción de 15 metros de altura que representa á Virxe sostendo na súa man unha especie de barca-miradoiro á que se accede mediante unha escaleira realizada en pedra.

Tamén importante é destacar a Casa Concello do Porriño, quizais un dos proxectos con maior implicación sentimental para Palacios. A obra, que se atopa en pleno corazón da localidade, é especial polos detalles nas ameas que rematan as torres, as celosías na balconada ou polos arcos de medio punto e bóvedas sobre os que se asenta.

Por suposto, tampouco podemos esquecer o Templo Votivo do Mar en Nigrán, o Templo da Veracruz no Carballliño, a Fonte do Cristo no Porriño ou a Botica Nova (residencia e establecemento farmacéutico para o seu irmán José Palacios), na mesma localidade.

Con todo, e aínda que foi o autor de moitas máis construcións, é innegable que a pegada de Antonio Palacios Ramilo perdura no tempo e que o seu legado arquitectónico ten un papel protagonista en moitas cidades e vilas de Galicia.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *